استریت لیندگرن درباره کریسمس: بین جادو کودکی و واقعیت اجتماعی کریسمس در آثار استریت لیندگرن (1907-2002) چیزی بیش از یک زمینه节انی نیست، بلکه یک تصویر عمیق، چند بعدی و اغلب دوگانگی است که در آن شگفتی ناب فکر کودکان با واقعیت مادی، تنهایی، فقر و ناعدالتی اجتماعی برخورد می‌کند. برخلاف تصاویر ایدیلوئی انید بلایتن، لیندگرن یک ایده آل جهانی ایجاد نمی‌کند. کریسمس او یک جشن با شکاف است که در آن جادو وجود دارد، اما آن شکننده است و اغلب نیاز به مشارکت انسانی، دلسوزی و شجاعت دارد تا خود را نشان دهد. جادو به عنوان یک وضعیت طبیعی از جهان کودکان برای بسیاری از قهرمانان لیندگرن، به ویژه کوچک‌ترین‌ها، جادو کریسمس چیزی است که به طور خودبه‌خودی درک می‌شود، بخشی از ساختار جهان. کوچولو و کارلسون (1955-1968): برای کوچولو (سوانت) انتظار کریسمس و هدایا بخش مهمی از زندگی اوست. اما صحنه کلیدی در داستان «کارلسون که بر روی سقف زندگی می‌کند، دوباره برگشت» — ملاقات کریسمس با کارلسون است. تزیین درخت کریسمس به طور مشترک با کارلسون، حتی با رفتارهای بدجنسانه (کارلسون همه خوراکی‌های تعیین شده برای تومته — خدای خانه سوئدی را می‌خورد)، جشنواره‌ای از شادی واقعی، غیررسمی و کودکانه بر بالای مراسم بزرگسالان است. کارلسون، خود به عنوان نماد خودپرستی و فانتزی کودکان، بهترین شریک در جشن است. برای لیندگرن شگفتی در ترتیب ایده‌آل نیست، بلکه در آزادی و صراحت است. «ایمیل از لوننبرگ» (1963): فصل‌های کریسمس در اینجا پر از گرمی و کمی طنز است. آماده‌سازی برای جشن در خانواده کشاورزی از طریق ناهنجاری‌های ایمیل نشان داده می‌شود که با وجود همه ناهنجاری‌های خود، در دلش به شگفتی می‌خرد. لیندگرن کریسمس را به عنوان یک جشن خانوادگی با مشخصات روزمره و «بوینده» (بوی گوشت خوک، آماده‌سازی سوسیس) نشان می‌دهد که جادو زمینی و قابل لمس می‌کند. شکاف در ایدیلو: فقر، تنهایی و انتقاد اجتماعی لیندگرن که در خانواده کشاورزی بزرگ شده و از سختی‌ها عبور کرده است، هرگز چشمان خود را بر آنچه که کریسمس می‌تواند زمانی باشد، بستن نمی‌کند که نه تنها زمان شادی. «رونی دختر دزد» (1981): در این داستان افسانه‌ای، هیچ سناریوی کریسمس مستقیم وجود ندارد، اما موضوع اصلی آن — شکستن دشمنی و تولد دلسوزی — در عمیق‌ترین و انسانی‌ترین معنای کریسمس است. آشتی بین قبیله‌ ... Читать далее