اسب به عنوان نماد فرهنگی: نماد مقدس از مرزهای اوراسیا تا چین و اروپا مقدمه: تربیت و مقدس‌سازی اسب (Equus ferus caballus)، که در سرزمین‌های کنونی قزاقستان (فرهنگ بوتای، حدود 3500 سال پیش از میلاد)، تربیت شد، نه تنها منبع حمل و نقل و اقتصادی بود، بلکه نماد اساطیری و رитуالی کلیدی در بسیاری از فرهنگ‌ها شد. نقش آن به عنوان نماد موفقیت (حافظ، که خوشبختی می‌آورد) از سه ویژگی پایه‌ای نشأت می‌گیرد: سرعت (پیوند با خورشید، زمان، اخبار)، قدرت/بهداری و مرزیت (وسيط بین جهانی‌ها). این ویژگی‌ها به طور متفاوتی در مناطق فرهنگی مختلف تفسیر شدند، که منجر به ایجاد طیف پیچیده‌ای از کنوتاسیون‌ها شد. 1. مرزهای اوراسیا: اسب-خورشید، اسب-پیشکش در قوم‌های کوچ‌نشین (مونگول‌ها، تورک‌ها، قزاق‌ها، قیرغیز‌ها) اسب پایه اصلی اقتصاد و جنگ بود که منجر به مقدس‌سازی عمیق آن شد. فرهنگ اسب-خورشید: در بسیاری از قوم‌های تورک و مونگول، اسب سفید یا طلایی به عنوان تجسم یا شریک خورشید شناخته می‌شود. رقص‌های رituالی و قربانی کردن اسب (مانند جشن یساکای در یاقوت) برای تضمین باروری، خوشبختی در سال آینده و رضایت خدایان انجام می‌شود. گریبان و دم نماد پرتوهای خورشید بود. نمادهای محافظ: پوست، جمجمه یا تصویر اسب به عنوان نمادهای محافظ استفاده می‌شد. «سرهای اسب» (جوزه) روی سقف‌های چادرهای قزاق‌ها و قیرغیز‌ها به عنوان محافظ خانه، که از ارواح بد دفع می‌کند، عمل می‌کرد. در تویوتی‌ها و آلتای‌ها هنوز سنت‌هایی وجود دارد که رشته‌های رituالی (چالاما، یالاما) را به درختان در مکان‌های مقدس می‌بندند، آنها را به عنوان «اسب‌ها» برای ارواح تصور می‌کنند، که از محافظت و رضایت اطمینان می‌دهد. ميثاق آغاز: پدر اسطوره‌ای چینگیزخان، بورته-چینو («گرگ سوراخ‌دیده»)، طبق «سخنرانی مقدس مونگول‌ها»، به اراده آسمان (تنگری) زاده شد و توسط گرگ-مارالوچا هدایت می‌شد. اما مأموریت او از طریق اسب انجام شد. در اینجا اسب نه تنها یک حیوان است، بلکه شریک مقدس، که به قبیله قدرت و موفقیت می‌دهد. 2. چین و آسیای شرقی: اسب اژدها و نماد موفقیت در فرهنگ چینی، اسب (ما، 马) یکی از 12 حیوان زودیاک است که چنین ویژگی‌هایی را نشان می‌دهد: پشتکار، سرعت، انرژی زندگی (قی) و موفقیت در حرفه. اسب و اژدها: وجود یک شکل افسانه‌ای ترکیبی به نام لونما (Longma، «اسب-اژدها») که از رودخا ... Читать далее