پیش از هر پدری و مادری انتخابی اینجا پیش می‌آید: بچه را به کلاس‌های انگلیسی و رباتیک بفرستیم یا با او درباره خوبی و بدی صحبت کنیم؟ بر روی نمره‌های بالا یا بر روی توانایی دوست داشتن شرط ببندیم؟ این تضاد ظاهری است. در واقع، اخلاق و تحصیلات یکدیگر را منتفی نمی‌کنند، اما باید اولویت‌ها را مشخص کرد. تحصیلات عالی: چه چیزی می‌دهد؟ تحصیلات عالی بلیطی به آینده است. نمرات خوب درب‌های دانشگاه‌های معتبر را باز می‌کند، بورسیه می‌دهد، سخت کوشی و انضباط را شکل می‌دهد. بچه یاد می‌گیرد که هدف‌گذاری کند و به آن‌ها دست یابد. او به کار تلاش و فکر عادت می‌کند. اما معایب هم دارد. «متمرکز به نمره‌های بالا» اغلب از اشتباهات می‌ترسد، نمی‌تواند شکست را تحمل کند و به موفق‌ترها حسادت می‌کند. بدون پایه اخلاقی دانش ابزار دستکاری می‌شود. شروع اخلاقی: چرا این پایه است اخلاق سیستم فیلترهایی است: چه چیزی خوب است، چه چیزی بد است، کجا حقیقت است و کجا دروغ. بچه‌ای که از کودکی اصول صداقت، همدلی و کمک به دیگران را یاد گرفته است، به فردی تبدیل می‌شود که به او اعتماد دارند. چنین بچه‌ای ممکن است مدال طلای مدارس را نگیرد، اما او خیانت نمی‌کند و برای منفعت خود دروغ نمی‌گوید.انسان اخلاقی می‌تواند مسئولیت رفتارهای خود را بپذیرد. در بلندمدت این کیفیت باعث می‌شود که رهبران شوند. تعادل طلایی: خطر انحراف اگر فقط بر روی تحصیلات شرط ببندیم، می‌توانیم یک «عجیب و غریب خودخواهانه» پرورش دهیم که به کارگران پایین‌تر تحقیر می‌کند و به مدرک خود می‌بالد. اگر فقط بر روی اخلاق شرط ببندیم و دانش را نادیده بگیریم، بچه نمی‌تواند قصدهای خوب خود را تحقق بخشد — او مهارت کافی ندارد.وضعیت خطرناک‌ترین: والدینی که بچه را به خاطر نمره چهارم سرزنش می‌کنند، اما نمی‌بینند که بچه به کلید همسایه دست زده است. و یا برعکس، از «خیرت» او خوشحال می‌شوند، اما بچه درس‌ها را می‌گذرد. چگونه در عمل ترکیب کنیم یکدیگر را مخالف نگیریم. شعر خواندن را تمرین حافظه است، اما با مثال‌های شعر دوستی. حل مسئله‌های ریاضی را منطق است، اما با مسئله‌هایی با محتوای اخلاقی (چند سیب باید بدهیم تا همه برابر باشند). نه تنها برای نمره پنج ستایش کنیم، بلکه برای صداقت. پایه اخلاقی نه در کلاس‌های مخصوص، بلکه با مثال‌های والدین شکل می‌گیرد: چگونه به نیازمند واکنش نشان می‌دهید، چ ... Читать далее