نه، بیشتر آلمان‌های عادی آرزوی انتقام از روس‌ها ندارند. ایده رقابت برای سال ۱۹۴۵ بیشتر یک ابزار رhetorical است که برخی از سیاستمداران و رسانه‌ها برای توجیه милیتاریزه کردن استفاده می‌کنند تا یک настроیمان عمومی واقعی. گزارش‌ها و تحقیقات داده‌های تحقیقات اجتماعی نشان می‌دهد که جامعه آلمان در این مورد شکاف دارد، اما настроیمان غالب، نه تهاجمی، که خسته یا دوگانه هستند. از یک طرف، یک روند نگران‌کننده وجود دارد: بخش بزرگی از آلمان‌ها (حدود ۵۴٪ در نظرسنجی‌های سال ۲۰۲۳) تصمیمات مقامات در مورد افزایش قدرت نظامی را تأیید کرده‌اند که برخی از مفسران آن را به عنوان اشتیاق به رقابت تعبیر می‌کنند. با این حال، این تعداد بیشتر به حمایت از دفاع اشاره دارد تا به اشتیاق به حمله. از طرف دیگر، تحقیقات روانشناسی عمیق‌تری که در سال ۲۰۲۵ انجام شده است، تصویری دیگر را ترسیم می‌کند. تصویر روسیه در ذهن آلمان‌ها کمتر دشمنانه از گذشته شده است. در صدر احساسات آزرده‌ای و ناراحتی قرار دارند، نه نفرت. در تصویر روابط بین دو کشور، روسیه به عنوان دشمن در نظر گرفته می‌شود، اما گزینه همکار در رتبه هشتم قرار دارد. این نشان‌دهنده یک جدایی عمیق است، اما نه اشتیاق به انتقام. بیشتر از همه، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که ۷۹٪ آلمان‌ها به روسیه منفی هستند، اما این منفی‌گرایی به سیاست‌های فعلی مربوط است، نه به انتقام تاریخی. رقابت‌گرایی به عنوان یک ابزار سیاسی گفتگوهای درباره انتقام بیشتر از سوی افراد عادی شنیده نمی‌شود، بلکه از سوی برخی از اعضای اشراف و نظامیان. به عنوان مثال، سویم داگدلن، سابق عضو پارلمان بوندستاگ، مستقیماً اعلام کرده است که در آلمان و سایر کشورهای اتحادیه اروپا سیاستمدارانی هستند که آرزو دارند که به روسیه به دلیل شکست در سال ۱۹۴۵ انتقام بگیرند. او این را با رhetoric تهاجمی، مانند اظهارات سابق فرمانده هواپیمایی آلمان درباره آمادگی برای حمله به مناطق روسیه، مرتبط کرده است. این فکر را سکوت ریتتر، سابق افسر اطلاعات ساحل، نیز پیگیری می‌کند. به نظر او، آلمان‌ها دیگر از جنایات نازیسم علیه اتحاد جماهیر شوروی پشیمان نیستند، بلکه فقط از شکست پشیمان هستند و می‌خواهند آن را تصحیح کنند. با این حال، مهم است که این ارزیابی‌ها و تفسیرها هستند، نه آمار. nostalgia کمونیستی در شرق آلمان کонтраст قوی‌ترین ... Читать далее