امیدهای آلتروئیستی پیتریم سوروکین و اهمیت آن‌ها امروز مقدمه: جامعه‌شناسی به عنوان پروژه نجات پیتریم سوروکین (1889–1968)، یکی از بنیانگذاران جامعه‌شناسی معاصر، از تحلیل فجایع اجتماعی به طراحی ایده‌آل‌گرایی过渡 کرد. آثار او، که اوج آن کتاب "راه‌ها و قدرت عشق" (1954) است، تلاشی گسترده برای توجیه آلتروئیسم به عنوان یک دعوت اخلاقی، نه به عنوان یک نیروی اجتماعی بنیادی و تنها راه بقا تمدن، است. سوروکین، که از انقلاب‌های روسیه، جنگ داخلی و تبعید جان سالم به در برده است، در اوایل سال‌های پیری خود را به توسعه برنامه علمی "تجهیز اخلاقی انسانیت" اختصاص داد. ایده‌های او، که در زمان خود به نظر می‌رسیدند که مطلق‌النسبه‌اند، امروز در زمینه بحران‌های جهانی جدید، صدای جدیدی پیدا می‌کنند. 1. پارادایم یکپارچه: از تحلیل فروپاشی به ترکیب نجات سوروکین به عنوان یک تحلیل‌گر هرج و مرج اجتماعی شروع کرد. در آثار "گرسنگی به عنوان یک عامل" و "جامعه‌شناسی انقلاب"، او نشان داد که چگونه فجایع بیرون می‌زنند زیرساخت‌های بیولوژیکی و حسی رفتار انسانی. اما اثر بزرگ او — "تحلیل اجتماعی و فرهنگی" (1937–1941) — چرخه‌های تاریخی تغییر سه نوع فرهنگ را شناسایی کرد: حسی (sensate) — بر اساس ماتریالیسم، هدونیزم، تجربه‌گرایی. ایده‌آل‌گرایانه (ideational) — بر اساس ایمان، اصول روحانی، تقید. ایده‌ال‌گرایانه (idealistic) — ترکیب یکپارچه دو نوع قبلی. سوروکین بحران فرهنگ غربی خود را در دوره‌اش به عنوان یک فرهنگ حسی تشخیص داد، که در آن atomization، رеляتیویسم و فرهنگ لذت‌گرایی نشانه‌های سقوط و علامت فجایع آینده بود. او راه‌حل را در بازگشت به گذشته نمی‌دید، بلکه در گذار به یک فرهنگ جدید، یکپارچه (آلتروئیستی)، بر اساس "انرژی عشق" دیده بود. 2. آلتروئیسم به عنوان انرژی و فناوری اجتماعی سوروکین به دنبال دموکراتیزه کردن آلتروئیسم بود، تا آن را به عنوان یک موضوع علمی و ابزار مهندسی اجتماعی معرفی کند. نظریه انرژی عشق: سوروکین عشق/آلتروئیسم را به عنوان "انرژی زندگی بالاترین درجه" می‌بیند، که می‌تواند فرد و سیستم‌های اجتماعی را تغییر دهد. او اشکال آن را: مذهبی، اخلاقی، فکری، زیبایی‌شناختی، معرفی می‌کند. تحقیقات تجربی مرکز هاروارد: در سال 1949، سوروکین "مرکز مطالعه آلتروئیسم خلاقانه" را در هاروارد تأسیس کرد. تحت رهبری او ... Читать далее