انجمن‌های آلپایی به عنوان انجمن‌های عقلای: منشاء برادری علمی-رومانتیک مقدمه: از تفریح اشرافی تا نهاد شناخت ظهور انجمن‌های آلپایی در اوایل قرن نوزدهم فراتر از تاریخ گردشگری ورزشی است. این سازمان‌ها ترکیب‌های اجتماعی-فرهنگی منحصر به فردی بودند که روح جستجوی بلند مرتبه، ایده‌آل روشمند شناخت طبیعت و فرهنگ اشرافی-بورژوازی انجمن‌های اجتماعی را در خود ترکیب کرده بودند. اولین انجمن‌های آلپایی نه تنها تشکیلات علاقه‌مندان به کوهستان‌ها بودند، بلکه انجمن‌های علمی، برادری‌های زیبایی‌شناسی و نهادهای فرهنگی بودند که فعالیت‌های خود را شکل دادند تا درک مدرن از مناظر کوهستانی و بنیان‌گذاری کوه‌نوردی به عنوان یک فعالیت فیزیکی و ذهنی را ایجاد کنند. متنوعی‌سازی تاریخی: «کشف» آلپ و تغییر پارادایم تا پایان قرن هجدهم، مناطق کوهستانی آلپ به طور کلی به عنوان یک منطقه ناخوشایند، خطرناک و «بی‌نظیر» (مثلاً در اثر "در مورد بلند مرتبه" از جانب پseudo-Lonin، کوه‌ها به عنوان نماد تهدید بودند) در نظر گرفته می‌شدند. تغییر به دوران روشنگری و رمانتیسم بود: علاقه علمی: دانشمندان (مثل هوراس-بنیامین دو سوسور که در سال 1787 بر روی مون بلان صعود کرد) کوه‌ها را به عنوان "کتاب بزرگ طبیعت" دیدند — آرشیو تاریخ زمین‌شناسی زمین. انقلاب زیبایی‌شناسی: رمانتیک‌ها (مثل ژان-ژاک روسو و لرد بیرون) کوه‌ها را به عنوان منبع احساسات بلند مرتبه، پاکسازی معنوی و مقاومت در برابر صنعتی‌سازی به خواندند. آلپ به "مجمعگاه طبیعت" تبدیل شد. در این شرایط و اولین انجمن‌ها به وجود آمدند که هدف آن‌ها ایجاد این دو علاقه — علمی و زیبایی‌شناسی — بود. پیشگامان: انجمن آلپ (لندن، 1857) و نمونه‌های قاره‌ای آن Alpine Club (AC) در لندن، که توسط وکیل ویلیام ماتثیوس تأسیس شد، به عنوان مدل و استاندارد شد. ترکیب: اولین اعضا نه ورزشکاران در معنای مدرن، بلکه آقایان دانشمند، وکیل، کشیش، هنرمند بودند. در میان بنیانگذاران — فیزیکدان جان تیندال، زمین‌شناس جان بال (اولین رئیس)، هنرمند ادوارد ویمپر. مأموریت: از نظر رسمی انجمن برای "فتح قله‌ها و یخچال‌ها" تأسیس شد، اما در عمل فعالیت‌های آن گسترده‌تر بود. اساسنامه تأکید داشت که به تحقیقات علمی و ایجاد ادبیات مربوط به آلپ کمک کند. فعالیت: چاپ سالانه "Alpine Journal"، جایی که گزارش‌های اولین صعودها با مقالات ع ... Читать далее