«نان روزمره‌ی ما را امروز به ما بده». این جمله‌ای است که هر کسی که حداقل یک بار دعا «پدر ما» را شنیده است، می‌شناسد. اما آیا تا به حال در این جمله فکر کرده‌اید؟ چرا نان، چرا روزمره، چرا امروز؟ در این پنج کلمه — یک فلسفه کامل وجود دارد که در طول دو هزار سال گذشته ذهن‌های مبلغان، زبان‌شناسان و حتی مردم مؤمن را درگیر کرده است. در این مقاله سعی خواهیم کرد بفهمیم که چه چیزی پشت درخواست برای نان نهفته است و چرا این درخواست هنوز هم معتبر است. کلمه‌ای که قابل ترجمه نیست بیایید با بزرگترین معما شروع کنیم. در نسخه‌ی یونانی دعا که در انجیل متی نوشته شده است، از کلمه‌ی «επιούσιος» (ἐπιούσιος) استفاده شده است. این کلمه منحصر به فرد است. این کلمه جایی در تمامی ادبیات یونانی باستان به جز این دعا یافت نمی‌شود. دانشمندان هنوز در مورد اینکه این کلمه چه معنایی دارد، اختلاف نظر دارند. به طور خلاصه می‌توان آن را به دو بخش تقسیم کرد: «επι» (برای، بالای) و «ουσία» (وجود، سوی). به این معنا می‌رسیم که «بالاتر از وجود» یا «لازم برای زندگی‌». در سنت لاتین آن را به عنوان «quotidianus» ترجمه کرده‌اند — روزمره. و در زبانهای славян و روسی — «ناصر». یعنی آنچه برای زندگی، برای روز نیاز است. اما تفسیرهای دیگری نیز وجود دارد: برخی از پدران و معلمان کلیسا (مثلاً اوریژن) معتقدند که منظور نان معنوی است، یعنی کلمه‌ی خدا. و اینکه معنای «επιούσιος» نان است که بالاتر از ماده‌ی معمولی است. بنابراین حتی در سطح ترجمه نیز با دوگانگی مواجه می‌شویم. نان فیزیکی: درخواست برای ضروری‌ترین چیز اولین و واضح‌ترین لایه این است که فقط غذا است. در دنیای باستان، به ویژه در میان کشاورزان و فقیران، نان پایه‌ی زندگی بود. غله، آرد، نان پخته — این‌ها نه فقط محصولات هستند، بلکه نجات زندگی هستند. عیسی با گفتن این دعا، منظور نان حقیقی است که باید امروز پخته شود تا از گرسنگی نمرده شود. در اینجا سادگی عمیقی وجود دارد: نه بخواهید ثروت، نه بخواهید ذخیره‌ی سالانه، نه بخواهید طلا — بخواهید نان امروز. این ساده‌سازی غرور را کاهش می‌دهد. کسی که برای نان امروز می‌خواهد، می‌پذیرد که او قدرتمند نیست، که او به خدا و زمین وابسته است. در عین حال این یک محافظت از حرص است. اگر شما فقط برای امروز بخواهید، شما ذخیره نمی‌کنید، تقلب نمی‌کنید، از دی ... Читать далее