پرندگان در هواي گرم: چگونه به آنها کمک كنيم تا از خشك شدن نجات يابند زماني كه دماي هوا از سي و سه درجه بالاتر مى‌رود، ما به كولرهاي هوا، نوشيدني‌هاى خنك و پاركهاى پر از سایه پناه مى‌بريم. اما كسانى كه نه كولر هوا دارند، نه یخچال، نه حتی فرصتى براى رفتن به سایه دارند، چه مى‌كنند؟ پرندگان از جمله موجوداتى هستند كه در فصل گرماكثر از همه آسیب پذیر هستند. آنها نمی‌توانند كت خود را باز كنند یا یك لیوان آب از شیرآب مصرف كنند. بدن آنها یك ماشین حرارتی پیچیده است كه در گرمای شدید به حداکثر توان خود كار مى‌كند. اگر انسان می‌تواند به طور هوشيارانه آب بیشتری بنوشد، اما پرنده به عادت‌هاى حیوانى و شانس‌هاى تصادفی متكى است. اما ما، انسان‌ها، می‌توانیم كمك كنیم. و این نیاز به تلاشى بزرگ ندارد، و نتایجى عظیم به همراه دارد. چگونه پرندگان دمای بدن خود را تنظیم مى‌كنند پرندگان موجودات گرمسرد هستند و دمای بدن آنها معمولاً از انسان‌ها بالاتر است: در پرندگان خرمگسى دمای بدن به 40–42 درجه مى‌رسد. در گرمای شدید آنها باید حرارت اضافى را از دست بدهند تا از گرم شدن مى‌پرهیزند. اصلی‌ترین مکانیزم خنك كردن آنها تبخیر است. اما برخلاف انسان‌ها، پرندگان تقریباً عرق نمی‌كنند: غدد عرق در آنها وجود ندارد. به جای آن از تنفس استفاده مى‌كنند: تنفس سریع و سطحى با دهان باز، كه شبیه تنفس سگ است. این حالت را پولیمنوئی می‌گویند — تهویه سریع هوا از طریق ریه‌ها با تبخیر رطوبت از سطح غشای مخاطى. اما این مکانیزم منجر به از دست دادن آبى عظیم می‌شود. در گرمای شدید پرنده ممکن است تا 5٪ از وزن بدن خود را در يك ساعت از طریق تبخیر از دست بدهد. و اگر ذخایر آب جایگزین نشوند، بی‌آبی به حالتى كلى منتقل می‌شود كه به سرعت به حالت كلى تبدیل می‌شود. به همین دلیل است كه در روزهای گرم پرنده‌ها را با دهان باز و بدون حرکت در سایه می‌بینیم. این لاغری نیست — این مبارزه براى زندگی است. جایی كه پرندگان در شهر آب مى‌گیرند در محیط طبیعی منابع آبى زيادى براى پرندگان وجود دارد: رودها، چاه‌ها، رطوبت بر روی علف، قطرات باران بر روی برگ‌ها. اما در شهرها این توازن طبیعى مى‌شكسته است. آسفالت و بتن تا 60–70 درجه گرم مى‌شوند و تقریباً آب را جذب نمی‌كنند. لگون‌ها سریع تبخیر می‌شوند یا آلوده می‌شوند. فонтان‌ها اغلب به دلیل حاشیه‌هاى بلند یا ك ... Читать далее