هوانوردی و کشاورزی مفهوم «نوع‌های هوایی» در معنای علمی دقیق در نام‌نویسی انتخاب‌شناسی وجود ندارد. اما به طور تاریخی، این اصطلاح به نوع‌های اختصاصی محصولات کشاورزی اشاره دارد که در دوران индустریالization کشاورزی اتحاد جماهیر شوروی در دهه‌های ۱۹۶۰-۱۹۸۰ ایجاد یا گسترش یافته‌اند و کشت آن‌ها بهینه‌ترین تطبیق با استفاده از ماشین‌آلات هوایی (آبیاری هوایی، سowing هوایی) در مزارع بزرگ را داشته است. این یک همزیستی از علوم کشاورزی، انتخاب‌شناسی و صنعت هوایی بود که به سوی مکانیزاسیون و کارایی بیشینه در شرایط کشاورزی گسترده‌گرا هدایت می‌شد. تقاضای آگروتکنیک از نوع‌های «آسمانی برای کارآیی در обработه هوایی، گیاهان باید مجموعه‌ای از ویژگی‌ها داشته باشند که متفاوت از نوع‌های دستی یا تراکتوری است: کوتاهی و مقاومت به خمیدگی. این پارامتر کلیدی است. محصولات بلند و نازک (نوع‌های قدیمی جو و گندم) تحت وزن رطوبت یا پس از بارش باران خمیده می‌شدند و «پایه‌های» ایجاد می‌کردند. نوع‌های کوتاه (۷۰-۱۱۰ سانتی‌متر) با تنه محکم باقی می‌ماندند که به هواپیماهای آن-۲ (کوکوبار) اجازه می‌داد تا به طور یکسان مزارع را با پesticides و herbicides بپاشند و «ترک‌ها» در مکان‌های خمیدگی ایجاد نکنند. یکسانگی رسیدن. برای برداشت توسط combine و برای desication (پایین آوردن رطوبت) گیاهان در مزارع باید به طور یکسان به مرحله کامل رسیدگی کنند. این با نوع‌های محلی که رسیدگی آن‌ها گسترده بود، تفاوت داشت. مقاومت به تأثیر شیمیایی. نوع‌ها باید به طور قابل تحملی از مواد هدف (کود، محرک‌ها) و همچنین بخشی از مواد شیمیایی از مزارع مجاور تحمل کنند. این نیازمند آن بود که انتخاب‌شناسان مقاومت به برخی از کلاس‌های herbicides و fungicides را در ژنوتیپ‌ها قرار دهند. یکسانگی در ارتفاع و شکل. یکنواختی «پوشش» از گیاهان با ارتفاع یکسان، ورود دقیق مواد شیمیایی به سطح برگ و یکسانگی رسیدگی را تضمین می‌کند. زمینه تاریخی و مثال‌های فرهنگیپایان‌بندی «انتخاب‌شناسی هوایی» در دوره‌ای بود که زمین‌های خالی و بایر بهره‌برداری می‌شدند، جایی که مزارع به هزاران هکتار می‌رسیدند و کارآیی زمین‌های هوایی بسیار کند بود. گندم جوانه‌دار. در اینجا نوع «نووسیبیرسکای ۶۷» که توسط آزمایشگاه تحقیقاتی سибирسکای برای گیاه‌شناسی و انتخاب‌شناسی ایجاد شده است، بسیار قابل ... Читать далее