Rozga okulu sembolü olarak: disiplin aracından kültürel arketipe Rozga (vücut cezaları için prut) okulun sembolü olup olmadığı sorusu, tarihsel ve kültürel analiz gerektirir. Rozga, okul olarak eğitim kurumu olarak değil, belirli bir eğitim paradigması olan — otoriter, korku, acı ve köksüzlüğe dayalı bir semboldür. Rolü, gerçek bir iktidar aracından güçlü bir kültürel arketipe evrildi, geleneksel eğitimin travmatik deneyimini işaret eder. 1. Tarihsel bağlam: rozga eğitim aracı olarak Yüzyıllar boyunca, 19. yüzyılın sonundan 20. yüzyılın ortasına kadar, bedensel cezalar çoğu ülkenin eğitim sürecinin meşru bir parçasıydı. Avrupa'da: İngiliz kamu okullarında, disiplin ve hiyerarşiyi sağlamak için dayak (genellikle rozga değil, avukat veya özel bir araç) yaygın bir uygulamaydı. Alman ve Rus liselerinde de bedensel cezalar (rozga, ellerine çarpan çubuk) resmi olarak uygulanıyordu, ancak Rusya'da vergi mükellefleri sınıflarında (köylüler, memurlar) 1864 yılında kaldırılmıştı, soylular için ise çok daha erken. Sembolik anlam: Rozga, öğretmenin (veya büyük öğrencinin) çocuğa olan mutlak iktidarının maddi ifadesiydi. O, bilgi sürecinden çok, boyun eğdirmek ve iradeyi çökertmek süreciydi. Uygulaması, suçluyu aşağılamak ve diğerlerine korku aşılamak amacıyla yapılandırılmış bir kamusal ritüeldi. İlginç bir gerçek: Düzenli devrim öncesi Rusya'da, 19. yüzyılın sonunda, "Halk Okullarında Üzerine Ekseküsyon Kuralları" adlı resmi bir belge vardı (19. yüzyılın sonunda), bu belge, kimin, nasıl ve ne için öğrencilere sopa darbe vurma hakkına sahip olacağını düzenliyordu. Bu, sistemin ne kadar kurumsallaştığını gösterir. 2. Neden rozga okulun evrensel sembolü değildir? Okul olarak sosyal kurum, bilgi aktarımı, büyüme, toplulukla ilgili birçok olumlu ve birleştirici simgeye sahiptir (zımbıra, kitap, dünya haritası, armatür, marş). Rozga ise yalnızca represif, cezai fonksiyonel bir simgedir. Onun eğitimın insanist amacına karşıt olduğunu. Onun okul olarak her yerde ve her zama ... Читать далее