شیرینی‌های مغرب: چرا مردان به خوراکی و عسل شکار می‌کنند در کشورهای مغرب — مراکش، الجزائر و تونس — شیرینی‌ها نه تنها دسر نیستند. این یک رitus، هنر، روشی برای بیان احترام و حتی زبان عشق است. وقتی در خیابان‌های باریک فاس یا مراکش قدم می‌زنید، حتماً به قفسه‌هایی برخورد می‌کنید که از کیک‌های عسلی، بکلا، شیرینی‌های بادام و خربوزه‌های پر از خمیر مغز پر شده‌اند. و چیزی که برای اروپایی‌ها بسیار تعجب‌آور است — این شیرینی‌ها فقط توسط کودکان و زنان شکار نمی‌شوند، بلکه توسط مردان بزرگسال نیز. آن‌ها می‌توانند ساعت‌ها کیک‌ها را انتخاب کنند، کیفیت آن‌ها را بحث کنند، مذاکره کنند و در نهایت با جشن و شادی جعبه‌های بسته شده با روبان به خانه ببرند. پس چرا در مغرب شیرینی‌ها — قلمرو عشق مردانه است؟ ریشه‌های تاریخی: راه ابریشم و شیرینی‌های عربی عشق به شیرینی در آفریقای شمالی بی‌دلیل نیست. این به دوران قدیم برمی‌گردد، زمانی که راه‌های کاروانی از این سرزمین عبور می‌کردند، نه تنها ابریشم و ادویه بلکه شکر نیز از طریق آن‌ها حمل می‌شد. شکرخشک، سپس شکر از خربوزه، در منطقه‌ای که در قرون وسطی قابل دسترسی بود. شیرینی‌پزهای عربی، تحت تأثیر سنت‌های پارسی و عثمانی، یک مدرسه هنر آشپزی منحصر به فرد ایجاد کردند، جایی که عسل، مغزها، خربوزه‌ها و پاستای مغزی به لذایذ گزینش‌گرانه تبدیل شدند. این دستورها طی قرن‌ها بهبود یافتند و از نسل به نسل منتقل شدند.تأثیر خاصی بر آشپزی مغربی از سوی سنت اندلسی داشته است. پس از اخراج مسلمانان از اسپانیا در قرن پانزدهم، بسیاری از شیرینی‌پزها به آفریقای شمالی مهاجرت کردند و با خود دستورهای دقیق و تکنیک‌های کار با خمیر و شکر آوردند. اینگونه بود که سبک منحصر به فرد شیرینی‌های مغربی به وجود آمد، جایی که خمیر ترد و شیرینی عسلی با عطر فلویدورانچ و آب گلاب با عطر بادام ترکیب می‌شود. شیرینی‌ها به عنوان بخشی از میهمان‌نوازی در مغرب شیرینی‌ها نه تنها غذا نیستند، بلکه عنصر مهمی از فرهنگ میهمان‌نوازی هستند. وقتی مهمان به خانه می‌آید، حتماً با چای با نعنا و شیرینی‌ها پذیرایی می‌شود. از دست دادن این پذیرایی می‌تواند به عنوان یک توهین تلقی شود. بنابراین حتی در خانه‌های ساده‌ترین نیز همیشه مخزنی از شیرینی‌ها یا خربوزه‌ها وجود دارد. مردی که به خانه می‌آید، نه تنها باید شیرینی را امتحان کند، ... Читать далее