Олимпийские игры и экология: от гиперпотребления к устойчивому развитию Эволюция экологической повестки в МОК XX yüzyılın büyük bir kısmında Olimpiyat Oyunlarının düzenlenmesinde ekolojik aspect göz ardı ediliyordu. Büyük ölçekli yapılar inşa edilmesi, terimlerin geniş ölçekli değiştirilmesi ve yüzbinlerce insanın sınırlı bir alana yoğunlaşması, çevreye önemli bir yük bindiriyordu. 1994 yılında Norveç'in Lillehammer'da düzenlenen kış Oyunları, ilk kez "yeşil" olarak ilan edildiği dönüm noktası oldu. Ancak sistemik yaklaşım, XXİ yüzyılın başlarında, ekoloji spor ve kültürle birlikte olimpik hareketin üçüncü sütunu haline geldiğinde oluştu. 1999 yılında MOK, dünya sporu için "21. Yüzyıl Gündemi"ni kabul etti ve 2014'te "Olimpik Gündem 2020" stratejisini başlattı, burada sürdürülebilirlik sürekli bir ilke olarak belirlendi. Bugün ekolojik sorumluluk, herhangi bir aday şehir için zorunlu bir şarttır ve Oyunların ekolojik izi bilim insanları ve uzmanlar tarafından dikkatlice analiz edilir. Anahtar ekolojik zorluklar ve yenilikçi çözümler Olimpiyatların ekolojik etkisi çok yönlüdür. Ana yönergeler şunları içerir: Üçgen izi. CO₂ emisyonlarının en büyük kısmı (genellikle 70-80%), herhangi bir olay değil, atletler, seyirciler, yükler ve yapıların inşasıyla ilgili taşımacılık taşımacılığı tarafından oluşturulur. Bu nedenle MOK ve organizasyon komiteleri karbon azaltma stratejileri uygulamaya koyar. İlk öncü Londra-2012, ilk kez Oyunların tam karbon izini hesaplayan ve bir kısmını telafi eden oldu. Pekin-2022 kış Oyunları, tarihte ilk kez karbon nötr olarak ilan edildi. Bu, buz pistlerinde doğal CO₂'nun sentetik freonlar yerine kullanılması, yüksek küresel ısınma potansiyeline sahip olanlar, tam otomobil parkının elektrikli ve hidrojen motorlu olarak tamamen dönüştürülmesi sayesinde elde edildi. Ancak bilim toplumu, karbon nötrlüğün genellikle büyük ölçekli karbon kredisi satın alarak elde edildiğini, bu durumun daha çok idari bir çözüm olduğunu, teknolojik bir çözüm olmadığın ... Читать далее