Podkova ve Meryem Ana'nın Kopt Kültüründe: Doğrusal Apotrope ve Hristiyan İkonografisinin Sinergisi Giriş: Arkaiklik ve Hristoloji'nin Üstünleştirilmiş Birleşimi Kopt Hristiyan geleneği (Mısır) içinde podkova, sadece «şans» simgesi olarak değil, aynı zamanda Meryem Ana (Kutsal Maria, Koptça'da «Faddāmi») kültüyle ilişkili vizüel ve semiotik bir atribüt olarak, hem halk inancında hem de kilise sanatında önemli bir yer edinmiştir. Bu fenomen, antik apotrope (zayıfı kovalayan) sembolün, bölgede İslam öncesi ve muhtemelen Hristiyan öncesi kökleri olan, eski bir simgesinin, Hristiyan inanç sistemine ve ritüellerine organik olarak entegre edildiği ve halk inancında hatta kilise sanatında yer bulduğunu gösteren kültürel sincretizmin bir örneğidir. İktibas ve Kültürel Kökenler: Görüşler Görüşü'nden Mariye'nin Korunmasına Antik çağ bağlamı: Ay halkalarının (ve podkovanın onun bir varyasyonu olarak) Fertile Crescent kültürlerinde, Mısır gibi, derin bir sembolik anlam taşıyordu. Bu, kutsal hayvanların (Hathor'un koyunu, gökyüzü annesi) kulakları ve ay silsilesi ile ilişkilendirildi ve verimlilik, yenilenme döngüsü ve koruma sembolleri olarak algılandı. Geniş anlamda, bu, koruyucu bir çit, kubbe gibi bir koruma formuydı. Antik Mısır'daki Apotrope Fonksiyonu: Mısırlılar, göz amuletleri (Udjat, Görüşler Görüşü) kullanarak kötülük ve zararlı güçlerden korunmak için çeşitli amuletler kullanıyorlardı. Podkovanın benzer bir formu, koruyucu bir kalkan veya koruma olarak simgeleyebilecek bir işlev görebilir ve bu arkaik inanç, din değişikliklerine rağmen devam etti. Sembolün Hristiyanlaşması: Hristiyanlığın Mısır'da (I-IV. yy.) yayılmasıyla birlikte, birçok antik sembol yeniden düşünüldü. Demirden yapılmış (demir, birçok kültürde kötülüğü kovalayan bir malzeme) ve nimbe veya taç gibi bir form hatırlatan podkova, yeni bir koruyucu gücü olan azizlerin, özellikle sevgili ve en büyük Koruyucu ve Koruyucu olarak sayılan Meryem Ana'nın zaferi ile kolayca ilişkilendirilebilir. Bu, yeni bir ko ... Читать далее