Uzayda Hamilelik ve Doğum: Bilimsel Hipotezler ve Gelecek İçin Çağrılar Uzay yolculuğu koşullarında gebelik, gebelik süreci ve doğumun mümkün olup olmadığı uzun süredir akademik bilimde periferide kalmış, bilim kurgu alanında yer almıştır. Ancak Ay ve Mars'ın uzun vadeli kolonizasyon planlarının ortaya çıkmasıyla bu konu pratik ve hatta acil bilimsel görevler arasında yer almaya başlamıştır. Bu konunun incelenmesi, fizyoloji, radyobiyoloji, etik ve uzay mühendisliğini kapsayan bir bütüncül yaklaşım gerektirir. Fizyolojik Bariyerler: Gebelikten Gelişime Uzayda üreme süreci, her biri benzersiz zorluklarla karşılaşan anahtar aşamalara ayrılabilir. 1. Mikro gravite koşullarında gebelik. Dünya üzerinde ve uzayda (balıklar, omurgasızlar, kuşlar ve kemiriciler üzerinde) yapılan deneyler, kendiliğinden döllenmenin mümkün olduğunu göstermiştir. Ancak omurgasız hayvanların spermatozoidleri mikro gravite'de artan hareketlilik gösterir ve bu da verimliliğe eşit değildir. Daha ciddi sorun, kapalı alanda yakınlık, stres ve uzay gemisinde gizlilik eksikliği gibi koşullar, sorunu biyolojikten sosyal-psikolojik hale dönüştürür. 2. İmplantasyon ve embriyonun erken gelişimi. En kritik ve en az çalışılmış aşama. Dünya'da gravite, hücreler ve dokuların bölünme sırasında yönlendirilmesinde rol oynar (gravitasyon biyolojisi olarak bilinir). Fare ve sıçan embriyonlarının biyosputniklerde yapılan deneyleri, çelişkili sonuçlar verdi: bazı durumlarda gelişim en erken aşamalarda durdu, diğerlerinde ise anormalliklerle devam etti. Mlekopitayaların uzay yolculuğu koşullarında başarılı bir implantasyon ve blastosit oluşturma hakkında doğrulayıcı veri yok. 3. Kemik ve vestibüler sistemin gelişimi. Mikro gravite'de yetişkinlerde kemiklerin demineralizasyonu ve kasların atrofisi olur. Formeleyen plasenta için bu, kатаstrofik sonuçlar olabilir: kemik, kafatası ve özellikle de gravite vektörüne göre "kalibre edilen" vestibüler sistemin yanlış gelişimi. Uzayda doğup büyüyen bir çocuk, fiziksel olarak D ... Читать далее