سобор میلان (دوومو) و المباراة الأولمبية 2026: گفتگوی میراث چندسده‌ای و رویداد بزرگ مدرن سобор میلان (دوومو) نه تنها نماد معماری شهر است، بلکه قلب تاریخی و معنوی آن نیز می‌باشد. در زمینه بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۶ که میلان و کورтина-د‌آمپیتز میزبان آن خواهند بود، این کلیسا نقش جدید و غیرمعمولی به دست می‌آورد. آن تبدیل به عنصر کلیدی داستان بازی‌ها می‌شود، نماد پیوند بین سنت فرهنگی هزاره‌ای و مدل نوآورانه و پایدار یک رویداد بزرگ ورزشی مدرن است. این همزیستی نشان‌دهنده تحول در فلسفه اولمپیزم است، جایی که میراث و هویت مکان‌ها در اولویت قرار دارند. بافت تاریخی و نمادین: از آمبروسوس مدیولانسیس به صحنه جهانی که در سال ۱۳۸۶ بر روی مکان مقدس برای مسیحیان میلانی (جایی که قبلاً کلیساهای سانتا-مارія-ماجوره و سانتا-تекла قرار داشتند) ساخته شد، دوومو نتیجه تقریباً شش قرن ساخت است. قلعه‌های گوتیک آن که به سوی آسمان برآمده‌اند، از لحاظ تاریخی نماد جستجوی الهی بودند. در سال ۲۰۲۶، این نقطه عمودی جدیدی خواهد یافت — به عنوان نمادی از اراده روح انسان به سوی ایده‌های اولمپیک «بالاتر، سریع‌تر، قوی‌تر». جالب است که خود سنت آمبروسوس، حافظ میلان، که بقایای او در کلیسای سانت-آمبrogio قرار دارد، در قرن چهارم به شدت با فرهنگ‌های غیرمسیحی که به آن‌ها بازی‌های اولمپیک باستان تعلق داشتند، مبارزه کرد. ابهام تاریخی این است که پس از ۱۷ قرن، کلیسای اصلی شهر که نام آن به دوا ماریا تعلق دارد، به عنوان مکان اصلی برای رویداد світسک و پر از نمادها، به عنوان جانشین قدیمی‌ترین بازی‌ها، تبدیل می‌شود. نقش عملی در فضای بازی‌ها: میدان به عنوان پلتفرم رسانه‌ای و مراسم کمیته اجرایی "میلان-کورتیна ۲۰۲۶" انتخاب اساسی‌ای کرد که از ساخت یک میدان بزرگ جدید برای مراسم خودداری کند. به جای آن، میدان دوومو (Piazza del Duomo) به عنوان اصلی‌ترین میدان عمومی و مراسم بازی‌ها خواهد شد. اینجا قرار است "Medals Plaza" — صحنه برای اعطای مدال‌ها قرار گیرد. مراسم‌های روزانه پرچم‌داری و اعطای مدال‌ها در برابر دیوار مرمری کلیسا برگزار خواهد شد که یکی از تصاویر شناخته‌شده‌ترین در تاریخ المپیک زمستانی خواهد بود. این تصمیم دارای معنای عمیقی دارد: اقتصادی و محیط زیستی: ردپای کامل از ساخت زیرساخت‌های موقت، مطابق با اصول توسعه پایدار "برنام ... Читать далее