Annelerin Duyarlılığı Olarak Nitelik: Etki ve Güçlü Bağlılık İçin İnce Mekanizma Giriş: Annelerin duyarlılığı zayıflık değil, annelik stratejisi olarak Erkeklik paradigması içinde duyarlılık genellikle zayıflık, belirsizlik veya aşırı yumuşaklıkla ilişkilendirilir, bu da babanın «sabit el» ve şartsız otorite beklentilerine karşıt bir durumdur. Ancak modern gelişim psikolojisi ve babalılık alanındaki araştırmalar, duyarlılık (duyarlılık, duyarlılık) — bu da sağlıklı bağılılık, çocuğun duygusal zekâsı ve uzun vadeli psikolojik iyilik halinin inşa edilmesinde kritik öneme sahip bir yedek değil, bir anahtar, aktif ve karmaşık bir nitelik olduğunu göstermektedir. Duyarlı baba, pasif bir gözlemci değil, çocukla etkileşimi dikkatlice ayarlayabilen yüksek duyarlılıkta bir operatördür. 1. Nörobilolojik ve psikolojik temeller: ince ayar ve yansıtma Duyarlılık yeteneği nörobilolojik bir temele sahiptir ve yansıtıcı nöronlar ve empati sistemleri ile ilişkilidir. «Ayar» (Ayarlama): Psikolog Daniel Siegel tarafından geliştirilen bu kavram, ebeveynin çocuğun duygusal sinyallerini algılamak, yansıtmak ve uygun bir şekilde yanıt vermek yeteneğini tanımlar. Duyarlı baba, sadece davranışı (ağlama, gülmek, uzaklaşma) değil, arkasındaki ihtiyacı veya duyguyu görmektedir. «Perestan ağlama» gibi kalıplı bir şekilde yanıt vermez, çocukla aynı dalgaya ayarlanmaya çalışır («Sen hata yaptın mı? Birlikte deneyelim»). Bu uygulama, çocuğun güvenli bağılığını oluşturmayı ve kendini düzenleme becerisini öğrenmesini teşvik eder. İncelendiği gibi yansıtma: Duyarlılık, duyguları çocuğun duygularını yansıtmak, abartmamak ve azaltmamak yeteneğinde ifade edilir. Kaba veya alaycı bir şekilde yansıtma («Nuhut, kız gibi ağlıyorsun!») yaralanır. Doğru ve kabul eden («Çok sinirli oldun») duyguları doğrular ve onları tanımayı öğrenir. İlginç bir gerçek: fMRT kullanılarak yapılan araştırmalar, bakımına aktif olarak katılan ve yüksek duyarlılık gösteren babalarda annelerin aynı nöronal ağların (dolayısıyla adal ... Читать далее