Yetişkin kızın annesinden beklediği destek: yakınlık ve özgürlük arasında denge arama Anne ve kız arasındaki ilişki, kadınların yaşamlarında en karmaşık ve çok boyutlu bağlantılardan biri olabilir. Bu ilişki, tam bağımlılıkla başlar, bağımsızlık için mücadeleye dönüşür ve şanslıysanız, iki yetişkin insan arasında bir dayanışma ve birbirlerine destek olma ilişkisine dönüşür. Kız büyüdükçe, annesinden beklentileri de köklü bir şekilde değişir. Artık annesinden “denetleyici” veya “kurtarıcı” aramıyor, bir müttefik, bir rehber veya bazen sadece bir arkadaş arıyor. Ancak bu geçiş genellikle sorunsuz değil. Tam tersine, genellikle kızgınlık, anlayışsızlık ve acı ile dolu olur. Peki yaşlı bir kız, gerçekten annesinden ne tür bir destek bekler ve bu desteği neden almak zor? Özerkliğin tanınması: «Artık bir çocuk değilim» Yetişkin kızın en önemli ve belki de en önemli beklentisi, kendi özerkliğinin tanınmasıdır. Bu, annesinden sevgiye ihtiyacı olmadığı anlamına gelmez. Ancak annesi, kendisini bir yetişkin olarak görmesini bekler, karar alabilen, hatalar yapabilen ve bunların sorumluluğunu taşıyabilen bir insan olarak. Anne, talep edilmeden tavsiyelerde bulunmaya, sevgilisinin seçimlerini veya torunlarının yetiştirilme yöntemlerini eleştirmeye devam ederse, kızın kişisel alanına müdahale eder ve duyarsız bir rahatsızlık yaratır. Yetişkin kız, «Güveniyorum, başaracaksın» demeyi, «Dediğim gibi, farklı bir şekilde yapmalıydın» demeyi tercih eder. Şartsız duygusal destek Yetişkin kız, annesinden bağımlılığının bağımlılığına bağlı olmayan duygusal destek bekler. Bu, her türlü kötülükle gelip, yargılama almadan kabul görebileceği «sakin liman» demektir. Ancak önemli olan, bu destek kurtarıcı değil, eşlik edendir. Anne, kızının sorunlarını çözmeye çalışmamalı, sorumluluğunu üstlenmemeli veya hazır çözümler sunmamalıdır. Yetişkin kız, annesinin sadece yanında olmasını, elini tutmasını ve «Ben seninle birlikteyim, seni seviyorum ve her şey iyi olacak» demesini değerler. Bu tür d ... Читать далее