Giysi ve yiyeceklerde ateş başlangıcı: kromatik, enerji ve anlamlar Ateş başlangıcı kültürel ve psikolojik bir arketip olarak sadece efsaneler ve törenlerde değil, en günlük uygulamalarda da (giysi ve yiyeceklerde) kendini ifade eder. Bu sadece renk veya tat sorusu değil, kırmızı ve turuncu, acı ve baharatlı olmanın güçlü mesajlarını taşıyan karmaşık bir anlam sistemidir. Bu kullanım, derin instinctler, sosyal normlar ve tarihsel gelenek tarafından düzenlenir. 1. Giysilerdeki ateş paletesi: tabu'dan iktidara kırmızı Spectrum'taki en yorucu algılanan renk, en büyük dalga boyuna sahip. Evrimleşik olarak kan, ateş, olgun meyvelerle (tehlike, ısı ve besin sinyalleri) ilişkilendirilir. Bu, giysi tarihi tarihinde ikili rolünü belirledi. Statü ve iktidar sinyali: Antik Çağ ve Orta Çağ'da dayanıklı kırmızı renk pigmentlerinin (kozalak, morina, kermes) elde edilmesi son derece pahalıydı. Pırıl pırıl, kırmızıya yakın renkler, milyarlarca yengeçtanğından elde edilirdi. Bu yüzden kırmızı ve mor kırmızı kıyafetler, Roma ve Bizans'ta imparatorlar, en yüksek aristokrasi ve kilise liderlerinin ayrıcalığı haline geldi. Bu, zenginliğin hemen hemen dokunuşu olan bir renkti. Kardinal ceketi, bu geleneğin doğrudan mirasçısıdır. Marginalite ve günah işareti: Aynı parıltılı, dikkat çeken renk, stigmatizasyon için de kullanıldı. Orta Çağ Avrupa'sında prostitüe ve palacılar kırmızı giysiler giymek zorunda kalabilir. Yahudilere bazen kırmızı etiketler verilirdi. Bu, rengi iktidar simgesinden norm ihlali simgesine dönüştürdü. Erkekçilik sinyali ve güç: Avrupalı kültürde kırmızı elbise, dikkat çekme, cesaret ve tutku kodunun klasik kodudır. Modern araştırmalar, kırmızı kıyafetlerde insanın subjektif çekiciliğini artırdığını (kırmızı elbise etkisi) doğrular, bu da kan akışını, sağlıklı ve coşkulu ile ilişkili biyolojik ilişkilerden kaynaklanır. Devrim ve protesto: Kırmızı bayrak, XIX yüzyıldan beri sol hareketler, sosyalizm ve komünizm için kan, mücadelede akıtılan kanın sembolü olarak ... Читать далее