At Macunu Kültürel Fikir: Sözgelimi Asya Bozkırlarından Çin ve Avrupa'ya Kadar Kutsal Simge Giriş: Ahırlandırma ve Kutsallaştırma At (Equus ferus caballus), bugünkü Kazakistan topraklarında (Botay kültürü, yaklaşık 3500 BCE), ahırlandırıldı ve sadece taşımacılık ve tarım kaynağı değil, aynı zamanda birçok kültürde temel mitolojik ve ritüel sembol haline geldi. Talisman olarak (koruyucu, şans getiren) rolü, üç temel özelliğinden kaynaklanmaktadır: hız (güneş, zaman, haber ile bağlantı), güç/tüylülük ve sınır (dünyalar arasındaki aracı). Bu özellikler farklı kültürel alanlarda farklı şekilde yorumlandı, karmaşık bir anlam yelpazesini oluşturdu. 1. Avrasya Bozkırları: Güneş Atı, At Ata Çöllerde yaşayan halklar (monгол, türk, kazak, kirgiz) at, tarım ve savaşın temel dayanağıydı, bu da onun derin kutsallaştırılmasını sağladı. At güneşi kültü: Çoğu türk ve monгол halkında beyaz veya altın at, güneşin varlığı veya yoldaşlığı olarak kabul edildi. Rituel at koşuları ve at kurbanları (örneğin, yakutlu Ысыах töreninde) gelecek yılın bereketliliği, şans ve tanrıların iyiliği sağlamak amacıyla yapıldı. Görünüm ve kuyruk güneş ışıkları olarak sembolize edildi. Talisman koruyucular: At derisi, kafatası veya at resmi, koruyucu semboller olarak kullanıldı. Kazaklar ve kirgizler arasında yurtların çatısına at kafaları (жузе) yerleştirme geleneği, kötü ruhları uzak tutmak amacıyla evi koruyucu olarak hizmet eder. Tuvin ve Altay halkları, hala kutsal yerlerde ağaçlara ritüel ip (чалама, ялама) bağlama geleneği vardır, bunları ruhlar için «atlar» olarak temsil ederek koruma ve iyilik sağlar. Uyulması: Çingis Han'ın efsanevi atası Borté-Çino («Siyah Kurt»), «Mongol Sözgelimi»ne göre Yüce Gökyüzü'nün (Tengri) iradesiyle doğdu ve lany-maralukaya götürülerek hareket etti. Ancak, burada at sadece bir hayvan değil, aileye güç ve şans veren kutsal bir yoldaşdır. 2. Çin ve Doğu Asya: Dragon Atı ve Başarı Semboli Çin kültüründe at (ma, 马), 12 burçtan biri olarak, sabır, hız, yaşam enerjisi (ci) ... Читать далее