3 ژوئیه در مینسک و بلاروس: جشن برای همه اوقات برای هر بلاروسی، 3 ژوئیه نه فقط یک تاریخ قرمز در تقویم است. این روزی است که بوی گل و خاکستر در هوا آمیخته می‌شود، وقتی اشک‌های شادی بر چهره جانبازان جاری می‌شود و جوانان لباس سربازی پدر بزرگ خود را تن می‌کنند. این روزی است که برای کل کشور نقطه شروعی برای زندگی جدید شد. سه کلمه — یاد، افتخار و امید — در یک آکورده قوی ترکیب می‌شوند که بیش از هشتاد سال است در هر گوشه‌ای از بلاروس شنیده می‌شود. و هر سال این آکورده قوی‌تر می‌شود، نسل‌ها را متحد می‌کند و به جهان یادآوری می‌دهد: آزادی رایگان نیست، آن را به سختی به دست آورده‌ایم. طلوع ژوئیه 1944: چگونه بود صبح 3 ژوئیه 1944 در مینسک با دود آتش‌سوزی و احساس تغییر بزرگ پوشیده بود. اشغال آلمان، که 1100 روز و شب طول کشیده بود، به پایان نزدیک می‌شد. شهری که زمانی زیبا و پرشکوه بود، در آشغال بود: پل‌های منفجر شده، خانه‌های سوخته، خیابان‌هایی پر از آوار. اما در این روز، آوارها نماد شکست نبود، بلکه بازسازی. ارتش‌های اولین و سومین فرونت‌های بلاروسی حلقه‌ای حول مینسک بسته بودند و تا پایان روز شهر کاملاً از فاشیست‌ها پاکسازی شد. برای مینسک‌ها این روز تولد دوباره‌ای بود. مردم از زیرزمین و پناهگاه‌ها بیرون آمدند، گریه کردند و سربازان آزادکننده را در آغوش گرفتند. آن‌ها هیچ چیز برای ارائه نداشتند، جز آخرین تکه نان و اشک‌های قدردانی. اما این اشک‌ها برای سربازانی که با خون و مرگ به سوی پیروزی می‌رفتند، ارزشمندترین جایزه بود. این روز به تاریخ وارد شد به عنوان روز پایان عملیات نظامی مینسک — بخشی از عملیات معروف «بگراتیون». در چند روز، ارتش‌های شوروی گروه ارتش «وسط» را که قوی‌ترین گروه آلمانی در جبهه شرقی بود، نابود کردند. ده‌ها هزار سرباز و افسر جان خود را دادند تا این روز آید. نام‌های آن‌ها در سنگ نوشته شده‌اند، قهرمانی آن‌ها از دهان به دهان منتقل می‌شود. چگونه 3 ژوئیه به روز استقلال تبدیل شد جالب است که برای مدت‌های طولانی 3 ژوئیه روز تعطیلی نبود. روز پیروزی 9 مه همچنان مهم‌ترین جشن بود و 3 ژوئیه بیشتر به عنوان یک تاریخ منطقه‌ای مورد توجه قرار می‌گرفت. اما در دهه 1990، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، سوالی درباره نمادهای جدید دولتی و جشن‌ها پیش آمد. در سال 1996، یک رفرندوم ملی برگزار ش ... Читать далее