کاگوت‌ها در تاریخ اروپای غربی: برچسب انزوا کاگوت‌ها (فرانسه‌ای: cagots، همچنین به عنوان agotes، caqueux، gésitains در مناطق مختلف شناخته می‌شوند) یکی از گروه‌های مارگینالیزه‌شده و کمتر مطالعه شده در تاریخ اروپای غربی هستند. در طول تقریباً یک قرن، از قرن دهم تا قرن نوزدهم، آنها در انزوا در مناطق جنوب غربی فرانسه (گاسکون، بئارن، گیئن)، شمال اسپانیا (ناوارا، آراگون) و بخشی از سوئیس زندگی می‌کردند. پدیده آنها منحصر به فرد است: برخلاف یهودیان یا تاجرهای صحرایی، کاگوت‌ها از نظر قومی، زبانی و مذهبی با جمعیت اطراف خود متفاوت نبودند، اما همچنان تحت تبعیض سخت و سیستماتیک قرار می‌گرفتند که بر اساس برچسب اجتماعی بود و منشأ آن حتی توسط خود آزاردهندگان فراموش شده بود. محدودیت‌های خارجی و «غیرپاکیزگی آیینی تبعیض کاگوت‌ها به نوعی روتین و آیینی بود و در قوانین محلی (fors) و دستورات کلیسا به ثبت رسیده بود. آنها مجبور بودند: از ازدواج با غیرکاگوت‌ها تحت تهدید مرگ خودداری کنند. بدون چوب ویژه‌ای به غذا در بازار دست نزنند. بیکفله روی پیاده‌رو بروند (تا زمین را «آلوده» نکنند). به دلیل ترس از «سم زدن» زمین، به کشاورزی مرتبط با زمین بپردازند. تنها اجازه داشتند مشاغلی را انجام دهند که به طور مستقیم با «غیرپاکیزگی» یا مرگ مرتبط بودند، که آنها را به طبقه buракومین ژاپن نزدیک‌تر می‌کرد: کار نجاری و چوب‌بری (کار با چوبی که «مرده» است)، و همچنین professions de sang — کار قیرکن (به دلیل استفاده از چرم حیوانات) و خاکسپاری. نکته جالب این است که در بسیاری از کلیساها هنوز ورودی‌های جداگانه برای کاگوت‌ها (به نام porte des cagots) وجود دارد که آنها از طریق آن به جایگاه پشت دیوار یا صندلی‌های محصور شده می‌رسند. لیوان آب مقدس به آنها با یک قاشق بلند داده می‌شود و آنها به طور جداگانه عشای ربانی می‌گیرند. فرضیات منشأ: از بیماران جذام تا بازماندگان مردم پیشا-ایندهوروپایی غامض بودن منشأ برچسب باعث ایجاد بسیاری از فرضیات شد، هیچ یک از آنها به طور کامل اثبات نشده است. تاریخ‌نگاری قرن نوزدهم و بیستم پیشنهاداتی ارائه داد: پسران بیماران جذام (بیشتر در قرون وسطی محبوب بود): گمان می‌شد که کاگوت‌ها یا خود به جذام مبتلا هستند یا از بیماران مبتلا به جذام می‌آیند. اگرچه علائم بیماری در آنها اغلب دیده نمی‌شد، ... Читать далее