خیابان‌های کوبا شبیه یک موزه هوایی هستند: می‌توانید خودروهای آمریکایی دهه ۱۹۵۰، جیگولای شوروی و تنها به ندرت خودروهای مدرن خارجی را ببینید. وضعیت خودروهای جدید در این جزیره طی بیش از شصت سال بسیار پیچیده باقی مانده است. دلایل این امر در مجموعه‌ای از عوامل تاریخی، سیاسی و اقتصادی نهفته است که خودرو را برای بیشتر کوبایی‌ها به یک کالای لوکس تبدیل کرده است. ممنوعیت تجاری آمریکایی — مانع تاریخی تا قبل از انقلاب ۱۹۵۹، کوبا یکی از رهبران آمریکای لاتین از نظر تعداد خودرو بود. در دهه ۱۹۵۰، حدود ۱۵۰ هزار خودرو در جزیره وجود داشت که بیشتر آنها از برندهای آمریکایی بودند. اما پس از رسیدن فیدل کاسترو به قدرت و اعمال ممنوعیت تجاری ایالات متحده در اوایل دهه ۱۹۶۰، واردات خودروها و قطعات به طور کامل متوقف شد. جزیره در انزوا قرار گرفت و باید از تمامی راه‌ها برای حفظ پارک خودروهای موجود استفاده می‌شد. کوبایی‌ها یاد گرفتند که خودروهای قدیمی را با استفاده از ابزارهای دستی تعمیر کنند و موتورهای شوروی را با کузовهای آمریکایی ترکیب کنند. در آن زمان، خودروهای کلاسیک نماد هوشمندی و بقا شدند. کrisis اقتصادی و درآمدهای پایین مردم اقتصاد کوبا پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱، که بزرگترین شریک اقتصادی جزیره بود، دچار ضربه شد. کوبا حدود ۸۰–۸۵٪ از تأمین نفت و محصولات نفتی و همچنین بخشی از کمک‌های مالی خود را از دست داد. کشور به دوره‌ای به نام \"زمان خاص\" وارد شد که یکی از شدیدترین بحران‌های اقتصادی در تاریخ خود بود. امروز حقوق متوسط در کوبا بسیار پایین است — حدود ۱۰–۳۰ دلار در ماه به قیمت واقعی. در این حالت، حتی پس از سست شدن قوانین واردات اخیر، قیمت یک خودرو جدید از حدود ۱۶ هزار دلار شروع می‌شود که شامل مالیات‌ها و افزایش قیمت‌ها است. این شکاف باعث می‌شود که خرید خودرو برای بیشتر کوبایی‌ها غیرقابل دسترس باشد. اقتصاددانان می‌گویند که قوانین جدید واردات از واقعیت دور است زیرا تنها کسانی که ارز پایدار دارند، به آنها دسترسی خواهند داشت. کمبود سوخت و وابستگی به واردات علاوه بر فقدان خودروهای جدید، کشور با کمبود شدید سوخت مواجه است. کوبا تنها حدود ۴۰٪ از سوختی که مصرف می‌کند را تولید می‌کند و به طور شدید به واردات وابسته است. از ژانویه ۲۰۲ ... Читать далее