جشن ميلاد عيسى در سنت فرهنگی مسلمانان: الهیات، تاریخ و اعمال مدرن جشن ميلاد عيسى مسیح (25 دسامبر/7 ژانویه) در نگاه مسلمانان، پدیده‌ای پیچیده است که در تقاطع الهیات سخت‌گیرانه، تعامل فرهنگی دیرینه و چالش‌های جهان‌شهرنشین مدرن قرار دارد. تفسیر آن بدون تقسیم به سه سطح کلیدی امکان‌پذیر نیست: روابط عقیدتی به شخصیت عيسى (یسى)، تجربه تاریخی همزیستی با انجمن‌های مسیحی و اعمال اجتماعی مدرن در شرایط چندمذهبی دینی. 1. بنای الهی: پیامبر عيسى بن مریم برای درک موضع اسلام، لازم است به قرآن مراجعه کنیم که عيسى (به عربی یوسف) در آن 25 بار ذکر شده و یک سوره (سوره 19) به نام مادرش — مریم (ماریا) نامیده شده است. از دیدگاه اسلام: زادگاه عيسى — بزرگ‌ترین معجزه (آیه). این معجزه در قرآن (سوره 19:16-34) به تفصیل توصیف شده است که به عنوان معجزه‌ای برای همه جهانیان است. عيسى توسط مریم به فرمان خداوند بدون پدر به دنیا آمده است که قدرت خالق را تأیید می‌کند. عيسى — یکی از «عظیم‌المرتبه‌ها» (اُولیاء‌اللّه). او به عنوان پیامبر (نبی) و فرستاده (رسول) شناخته می‌شود که پیش از محمد بود و کتابی به نام انجیل (انجیل) حمل می‌کند، معجزه‌آور است، بینایان و مبتلایان به جذام را درمان می‌کند. رفتار سخت‌گیرانه به تعالیم مسیحیت. الهیات اسلام به طور قطعی بطلان بطلانیت عيسى، تریاد، ایده تجسد و دارایی (به تفسیر اسلام، عيسى به آسمان بلند شده و کسی دیگر بر روی صلیب به دار آویخته شده است) را رد می‌کند. بنابراین محتوای تعالیم مسیحی جشن ميلاد عيسى — تولد خدا در شکل انسان — برای اسلام قابل پذیرش نیست. رویداد مهم: با وجود احترام عمیق به عيسى، در تقویم اسلامی هیچ جشن معینی برای تولد او وجود ندارد. جشن‌دادن تولد (مولد) یک عمل جدید است. حتی مولد ان‌نبی (روز تولد پیامبر محمد) در همه جا مورد توجه قرار نمی‌گیرد و به عنوان یک نوآوری (بیدع) توسط برخی از فرقه‌ها (مثلاً صوفی‌ها) شناخته می‌شود. 2. اندازه‌گیری تاریخی-فرهنگی: همزیستی و فاصله برای قرن‌ها، جوامع مسلمان، به ویژه در امپراتوری عثمانی، پارس، هند و اندلس، با انجمن‌های مسیحی بزرگ در کنار هم زندگی کرده‌اند. این تجربه باعث شکل‌گیری برخی از سنت‌ها شده است: اصل «زیمم»: در حقوق اسلامی سنتی، مسیحیان، به عنوان «مردم کتاب» (أهل‌الکتاب)، حق بر محافظت و آزادی در ادعای ایمان خ ... Читать далее