یکشنبه به عنوان روز استراحت و روز کار: بین دین، قانون و اقتصاد وضعیت یکشنبه به عنوان روز استراحت عمومی تنها یک توهم فرهنگی است که تحت تأثیر سنت مسیحیت و انقلاب صنعتی شکل گرفته است. در واقع، نقش آن در تقویم کاری کشورهای مختلف نتیجه تعامل پیچیده‌ای از معیارهای دینی، قوانین سکولار، میراث استعماری و عملکرد اقتصادی است. این موضوع یک نشانه اجتماعی منحصر به فرد است که کدهای فرهنگی عمیق جامعه را آشکار می‌کند. ریشه‌های تاریخی و مذهبی مسیحیت: برای اکثر فرق مسیحی، یکشنبه (Dies Domini - "روز خداوند") روز جشن قیام مسیح و استراحت اجباری از "کارهای برده‌ای" است. این قانون به صورت قانونی توسط امپراتور کنستانتین بزرگ در سال 321 میلادی به تصویب رسید، که کارهای دادگاهی و شهری را در "روز محترم خورشید" ممنوع کرد. به این ترتیب، مسیحیت چرخه هفتگی با روز استراحت ثابت را رسمیت داد، که اساس ریتم هفتگی اروپایی و سپس جهانی شد. یهودیت: شبت (شبت) روز استراحت مقدس است که از شام پنجشنبه تا شام شنبه ادامه دارد. در اسرائیل و در جوامع یهودیان اورتدوکسی در سراسر جهان، شبت به عنوان روز استراحت بی‌قید و شرط است و یکشنبه به عنوان روز کاری معمولی است. این موضوع یک ریتم هفتگی منحصر به فرد ایجاد می‌کند که در آن هفته آخر هفته در شب پنجشنبه شروع می‌شود و در شب شنبه به پایان می‌رسد. اسلام: روز جمعه (جuma) به عنوان روز جمعه مقدس شناخته می‌شود. در بسیاری از کشورهای مسلمان، جمعه به عنوان روز استراحت رسمی یا روز کاری کوتاه است. اما وضعیت یکشنبه متفاوت است: در کشورهای سکولار (ترکیه، تونس، کشورهای آسیای مرکزی، جمهوری‌های سابق اتحاد جماهیر شوروی) یکشنبه به عنوان روز استراحت به مدل اروپایی-سوئدی است. در مملکتهای مونارشی محافظه‌کار (عربستان سعودی، امارات متحده عربی تا سال 2022) روزهای استراحت چهارشنبه و پنجشنبه بودند. مدل‌های معاصر: از استراحت مطلق تا برنامه‌ریزی انعطاف‌پذیر 1. مدل "استراحت یکشنبه" (یکشنبه مقدس):برای کشورهایی که تأثیر مسیحیت دموکراتیک یا اخلاق پروتستانی قوی است. قوانین به شدت کار در یکشنبه را محدود می‌کنند و آن را به عنوان روزی برای خانواده و کلیسا محافظت می‌کنند. آلمان: Ladenschlussgesetz (قانون بستن فروشگاه‌ها) در سطح فدرال فروشگاه‌های خرده‌فروشی را در یکشنبه و تعطیلات ممنوع می‌کند، مگر موارد نادر (ا ... Читать далее