مدارس علومیه به عنوان پروژه‌ی آموزشی: تاریخ و معاصر ظهور مدارس علومیه به عنوان یک پروژه آموزشی منحصر به فرد و پایدار است که از هزاره‌ها پیش تاکنون ادامه داشته و با چالش‌های هر عصر تطبیق یافته، اما ایده اصلی آن را حفظ کرده است — شکل‌دهی به طبقه نخبگی فکری و فرهنگی جامعه از طریق آموزش پایه. ریشه‌های باستان‌شناختی و ایده کلاسیک این پروژه در یونان باستان (حدود قرن پنجم پیش از میلاد) شروع شد، جایی که "گیمناسی" یک مجموعه برای توسعه فیزیکی و ذهنی بود. اما شکل آموزشی کلاسیک خود را در روم باستان پیدا کرد. مدارس علومیه رومی بر مطالعه "آرتس لیبرال" تأکید داشتند — هفت هنر آزاد، که به دو بخش تریویوم (گرامری، رhetoric، دیالکتیک) و کوایدیوم (ریاضیات، جغرافیا، موسیقی، نجوم) تقسیم می‌شود. نکته جالب: رhetoric موضوع کلیدی بود و آزمون نهایی اغلب یک سخنرانی عمومی (دکلاماسیون) بر موضوع پیچیده بود که جوانان را برای شغل در دادگاه یا در بازار آماده می‌کرد. renaissance در دوره انسان‌گرایی پس از فراموشی قرون وسطی، این پروژه در دوره رنسانس به طور برجسته بازسازی شد. انسان‌گرایان مانند جان شتورم، که مدرسه استراسبورگ او (1538) به عنوان یک مدل نمونه شناخته می‌شود، آن را "کارگاه انسانیت" می‌دیدند. هدف، پرورش شخصیتی هماهنگ از طریق غرق شدن در ادبیات باستان، هنر و زبان‌ها (لاتین، یونانی) بود. آموزش به صورت سیستماتیک‌تر شد، با تقسیم به کلاس‌ها. جالب است که در مدارس علومیه آلمان آن زمان، "poeta laureatus" وجود داشتند — دانش‌آموزانی که به دلیل موفقیت در شعرنویسی به لاتین به عنوان "شاعر تاج‌دار" انتخاب می‌شدند. پروژه‌ی امپراتوری روسیه در روسیه، پروژه مدارس علومیه توسط پتر بزرگ وارد شد، اما به اوج خود رسید تحت آلکساندر یک با ایجاد وزارت آموزش عمومی (1802) و قانون 1804. دو نوع تشکیل شد: کلاسیک (با تأکید بر زبان‌های باستانی و علوم انسانی) و واقعی (با تأکید بر علوم طبیعی). نکته: دبیرستان تزارسکوسل (1811)، که پوشکین را پرورش داد، در واقع یک مدرسه علومیه اشرافی با برنامه گسترده بود. نظم سخت، لباس یکپارچه، امتحانات و انتخابات رقابتی محیطی ایجاد می‌کرد که برای شکل‌دهی به طبقه نخبگی دولتی و فرهنگی امپراتوری مناسب بود. وقفه شوروی و بازگشت پس از شوروی در اتحاد جماهیر شوروی، پروژه مدارس علومیه به عنوان "پرژیتک بورژوا ... Читать далее