گوسفند به عنوان نماد جشن: از فرهنگ نئولیتیک تا لباس‌های شب رأس‌ال سال مقدمه: آرایه دوگانه باروری و نیروی ناپاک گوسفند به عنوان نماد جشن، یکی از آرایه‌های پایدار و چندلایه در افسانه‌ها و فرهنگ آیینی مردم اروپای باستانی است. تصویر آن در مراسم‌های سالیانه از جشن‌های زمستانی تا جشن‌های بهار را پوشش می‌دهد و معانی متناقضی را در خود دارد: باروری، نیروی حیاتی، قربانی‌گری و همچنین ارتباط با جهان زیرزمینی و نیروی ناپاک. تحلیل علمی این پدیده نیاز به مراجعه به زووآرکیولوژی، افسانه‌شناسی مقایسه‌ای و مردم‌شناسی دارد. جذور افسانی: حیوان مقدس و قربانی در دوران‌های قدیم، گوسفند یکی از اولین حیوانات اهلی (حدود 10،000 سال پیش) بود و به عنوان یک منبع مهم (شیر، گوشت، پوست، پشم) تبدیل شد. این موضوع باعث شد که آن را به عنوان یک موجود مقدس بشمارند. نماد باروری و نیروی حیاتی: باروری و استقامت بالای گوسفند آن را به عنوان یک نماد طبیعی از نیروی حیاتی، وفور و ادامه نسل تبدیل کرده است. در سنت‌های باستان، گوسفند آمالفه زئوس را شیر داد و رگل او رگل وفور (cornucopia) شد. آتрибوت خدایان و ارواح: گوسفند حیوان مقدس بسیاری از خدایان بود: خدای طبیعت یونانی پان (PAN) و دیونیسوس (در جنبه زیرزمینی او)، خدای اسکاندیناوی تور، که کالسکه او با گوسفندهای تانگریزیرم و تانگنیاستر کشیده می‌شود که او می‌تواند آنها را بکشد و زنده کند. در اینجا دوگانگی آشکار است: گوسفند با نیروهای خلاقانه و ناپاک طبیعت در ارتباط است. حیوان قربانی: به دلیل ارزش بالا، گوسفند اغلب به عنوان یک قربانی جبرانی در مراسم‌ها استفاده می‌شد. در سنت‌های اسلاوی، عادت به وجود داشت که در مراسم «کوزلی‌افشانی» — اخراج به جنگل یا قتل نمادین یک گوسفند-«حامل بدبختی و بیماری‌های سال گذشته». گوسفند در مراسم‌های زمستانی: رژه گوسفند در جشن‌های زمستانی یکی از نمودهای برجسته گوسفند به عنوان نماد جشن در شرق اروپایی‌ها — مراسم «رژه گوسفند» در جشن‌های زمستانی (مدت زمان از کریسمس تا کрещتن) است. این یک نمایش آیینی پیچیده بود. شخصیت و آثار او: «گوسفند» توسط یک لباس‌پوش بازی می‌شود — اغلب یک مرد، که یک کت پشمی با موهای بیرون آمده از داخل را می‌پوشد، یک سر چوبی یا پارچه‌ای با رگل‌ها و چانه‌ای متحرک، که یک ریش از جو از جنس لین را به آن می‌بندند. گوسفند با ... Читать далее