چرخ‌بال در اتحاد جماهیر شوروی: از شکاف‌های ایدئولوژیک به محبوبیت سراسری اتحاد جماهیر شوروی مقدمه: رقص خارجی در شرایط انزوای فرهنگی تاریخ چرخ‌بال (استپ) در اتحاد جماهیر شوروی نمونه‌ای روشن از سازگاری پیچیده یک پدیده فرهنگی غربی با سیستم ایدئولوژیک شوروی است. این رقص که به عنوان نماد فرهنگ عمومی آمریکایی شناخته می‌شود، مجبور شد که از هنر «بورژوازی» مشکوک تا هنر شناخته شده و با قوانین دقیق، اما هنوز تحت نظارت، از گونه‌های اطراف‌گردی به تکامل برسد. تکامل آن منعکس‌کننده مراحل کلیدی سیاست فرهنگی شوروی است: از انزوا در دهه‌های ۱۹۳۰-۱۹۴۰ تا گرمایش و سپس به سمت استایل‌سازی دوره استحکام. ۱. دوره پیش از جنگ: نفوذ و اولین ممنوعیت‌ها اولین تماس‌های عموم شوروی با چرخ‌بال در اواخر دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ از طریق فیلم‌های سینمایی ساکت و سپس صوتی بود. فیلم‌های شامل حضور فرد آستار و برادران نیکولاس تکنیک‌هایی را نشان دادند که تماشاگران را با virtuosity خود تحت تأثیر قرار داد. اما سیاست فرهنگی رسمی به آن با احتیاط نگاه می‌کرد. در چارچوب مبارزه با «کامپانیسم» و تعظیم به غرب، استپ به عنوان نمونه‌ای از «رعایت بورژوازی» و زیبایی‌شناسی «غیر شوروی» شناخته شد. با این حال، علاقه به صورت طبیعی و خودجوش به وجود آمد. انسان‌های علاقه‌مند، مانند الکساندر تسارمان، یکی از اولین استپ‌بازان حرفه‌ای، سعی کردند این رشته را توسعه دهند، با مطالعه تکنیک از فیلم‌های نادر و توصیفات. اما تا قبل از جنگ، چرخ‌بال یک علاقه‌مند و نیمه پنهان بود که در برنامه‌های گروه‌های دولتی قرار نداشت. رویداد جالب: در دهه‌های ۱۹۳۰ در اتحاد جماهیر شوروی پدیده‌ای منحصر به فرد وجود داشت — «انجمن‌های چرخ‌بال، جایی که نقش‌های ریتمی با پاها ضرب می‌شد و همچنین با استفاده از وسایل روزمره مخصوص برای این منظور: سنجش، ماشین‌های تحریر، تخته‌های شستشو، قابلمه‌ها. این یک پاسخ خودجوش و «پروتساتی» به استپ آمریکایی بود، تلاشی برای جایگزینی آن به صورت ایدئولوژیکی امن. ۲. دوره پس از جنگ و گرمایش: قانونی‌سازی از طریق جاز تغییر کیفیت در اوایل دهه‌های ۱۹۵۰ با شروع دوره گرمایش خروچف و جشنواره جهانی جوانان و دانشجویان در مسکو (۱۹۵۷) رخ داد. گروه‌های خارجی به جشنواره آمدند و استپ مدرن را نشان دادند که بر جوانان شوروی تأثیر فرهنگی داشت. در عین حال، علاقه به ... Читать далее