گونتر دمینگ: نظریه و عمل «کامن‌استاین‌ها» گونتر دمینگ (زاده ۱۹۴۷) هنرمند آلمانی است که پروژه‌ی «کامن‌استاین‌ها» (Stolpersteine) او از یک عمل هنری به یک پدیده‌ی جهانی یادبود هولوکاست فراتر رفته است. کار او در تقاطع هنر مفاهومی، فعالیت‌های اجتماعی و بازتاب تاریخ قرار دارد و ایده‌ی «سکولپتور اجتماعی» (واژه‌ی یوزف بویس) را تحقق می‌بخشد، جایی که جامعه از طریق عمل جمعی فرهنگ یادبود خود را شکل می‌دهد. ۱. ریشه‌های نظری: بین هنر و انسان‌شناسی دمینگ با علاقه‌ی به انسان‌شناسی جابجایی و ردپاهای در فضای شهری شروع کرد. در دهه‌ی ۱۹۹۰ او یک سری از عمل‌های هنری ایجاد کرد که مسیرهای اخراج زigan را با رنگ سفید نشان می‌داد. نقطه‌ی عطف وقتی به وقوع پیوست که با ادعایی مواجه شد که در کلن هرگز سینتی و روما زندگی نکرده‌اند. دمینگ تصمیم گرفت که عدم وجود را ملموس کند و با تعبیه‌ی یادبود قربانیان در بافت روزمره‌ی شهر، یادبود آنها را ایجاد کند. نظریه‌ی او بر چند اصل استوار است: شخصی‌سازی برابر با انتزاع: مرگ میلیون‌ها تنها از طریق زندگی خاصی قابل درک است. نوشته‌ی «در اینجا زندگی کرده‌است...» نام قربانی، حرفه، تاریخ مرگ را بازمی‌گرداند که توسط اداره‌ی نازی گرفته شده است. توسعه‌ی یادبود: برخلاف بناهای یادبود مرکزی، سنگ‌ها در سراسر اروپا پراکنده‌اند و یک « نقشه‌ی دموکراتیک ترور» ایجاد می‌کنند. یادبود به انسان می‌آید و نه برعکس. «تصدیع» (Stolpern) به عنوان یک عمل فلسفی: این یک تصادف فیزیکی نیست، بلکه یک تصادف فکری و عاطفی است. وقتی یک راهرویی به تابلوی برقنده‌ی تابلوی توقف نگاه می‌کند، مجبور به توقف، خمیدن و خواندن می‌شود — عملی از ارتباط بی‌صدا با گذشته انجام می‌دهد. این یک اختلال در خودکار بودن زندگی شهری است. ۲. عمل: آیین ساخت و نصب به عنوان یک عمل هنری فرآیند ساخت هر سنگ یک آیین سختگیرانه و تقریباً مقدس است که شامل کار دستی و کار آرشیوی است. تحقیق: گروه پیشنهادی (بستگان، دانش‌آموزان، محققان محلی) تحقیقات تاریخی انجام می‌دهد و آدرس آخرین اقامتگاه آزاد قربانی را تعیین می‌کند. ساخت: دمینگ شخصاً هر سنگ را در کارگاه خود در کلن می‌سازد. او تولید صنعتی را رد می‌کند و منحصر به فرد بودن هر زندگی را برجسته می‌کند. اندازه‌ی ۱۰x۱۰ سانتی‌متر به بولدری پل یادآوری می‌کند — یک ماده‌ی عمومی، «بدون توجه به» که ب ... Читать далее