گمرک اجازه می‌دهد (نام اصلی - Rien à déclarer) — یک کمدی فرانسوی ۲۰۱۰ است که از دقیقه اول با ابسورد بودن رویدادها مخاطب را به تسخیر خود درمی‌آورد و او را وادار به خندیدن تا درد می‌کند. این نه فقط یک فیلم درباره مرز است، بلکه داستانی است درباره دو همسایه که نمی‌توانند یکدیگر را تحمل کنند و مجبور هستند با هم بمانند زیرا اروپا اینگونه فرمان داده است. درباره اینکه فیلم واقعاً چه چیزی است داستان در اواخر سال ۱۹۹۲ در مرز فرانسه-بلژیک رخ می‌دهد[citation:4][citation:6]. قهرمان اصلی — روبن وندرود، یک گمرکدار بلژیکی (بنیوآ پولورد). او به شدت از فرانسوی‌ها متنفر است. نه فقط دوست ندارد، بلکه به شدت فرانکوفوبی دارد[citation:1][citation:8]. او با تلاش فراوان ماشین‌های دارای پلاک فرانسوی را بازرسی می‌کند و راه‌های طولانی ایجاد می‌کند و در شب‌ها به طور مخفیانه ستون‌های مرزی را به داخل سرزمین فرانسه حرکت می‌دهد تا بلژیک را گسترش دهد[citation:4]. همکار او در سوی دیگر مرز، ماتیاس دوکاتور (دانی بون) است. برخلاف روبن، او آرام و مهربان است. فقط یک مشکل وجود دارد: ماتیاس یک سال است که به طور مخفی با خواهر کوچک روبن، لویز، دیدار می‌کند و تصمیم دارد به او پیشنهاد بدهد[citation:1][citation:8]. در چنین شرایطی نمی‌توان به راحتی با پدر زن آینده ارتباط برقرار کرد — این یک مأموریت غیرممکن است. و در اینجا سیاست نیز دخالت می‌کند. در سال ۱۹۹۳ کشورهای اتحادیه اروپا پیمان شنگن را امضا می‌کنند که کنترل پاسپورت‌ها را در مرزها لغو می‌کند[citation:4][citation:6]. پست‌های گمرک ثابت حذف می‌شوند و به جای آن گروه‌های مشترک فرانسوی-بلژیکی موبایل ایجاد می‌شوند. روبن و ماتیاس مجبور می‌شوند که همکار شوند و مرز را با یک ماشین پاتруلی کنند[citation:1][citation:5]. آن‌ها باید محدوده مرزی را از نزدیک و دور بپیمایند، در عملیات مشکوک برای دستگیری قاچاقچیان شرکت کنند و در عین حال مشخص کنند که کدام یک از آن‌ها بیشتر ملی‌گراست. کسی که فیلم را گرفته و کسی که بازی کرده است این فیلم توسط دانی بون تهیه شده است — یک کمدی مشهور فرانسوی، نویسنده کمدی معروف «بوبرو پورهولار» (۲۰۰۸)[citation:3][citation:4]. او با همسر خود یعال بون سناریو را نوشته است[citation:4]. این دومین پروژه مشترک آن‌هاست و آن‌ها به همان روشی پیش رفتن ... Читать далее