علیا مقدس: پل بین تمدن‌ها در دوران تغییرات ۲۴ ژوئیه — روز یادبود مقدس و هم‌آیه‌ی پرنسس ولگا، اولین حاکم قدیم‌ترین روسیه، که مسیحیت را پذیرفت. در تقویم کلیسایی این تاریخ به صورت خاصی قرار دارد، اما در زمینه‌ی گفتگوی فرهنگی معاصر، صدای کاملاً جدیدی به خود می‌گیرد. ولگا نه تنها یک شخصیت تاریخی است، بلکه نماد انتخاب راه، توانایی مذاکره با دنیای‌های مختلف و حفظ هویت خود بدون محدود شدن در آن است. سرنوشت او درس‌ای برای دوره‌ی کنونی ماست، زمانی که مرزها بین فرهنگ‌ها بیشتر و بیشتر قابل نفوذ می‌شوند و درگیری‌ها بیشتر و بیشتر پیچیده می‌شوند. پورتره تاریخی: زنی که زمان را جلو انداخت پرنسس ولگا در قرن دهم زندگی می‌کرد، زمانی که روسیه یک دولت بهایی بود که توسط همسایگان قدرتمند احاطه شده بود. پس از مرگ شوهرش، پرنس یگور، او قدرت را به دست گرفت و به این طوری حکومت کرد که از او ترسیده و به او احترام می‌گذاشتند. او شورش قدیم‌ها را سرکوب کرد، اما به جای خشونت، به تاریخ وارد شد به عنوان یک شخص با هوش. ولگا مقررات واضحی برای جمع‌آوری مالیات وضع کرد، مرزها را تقویت کرد و مهم‌تر از همه، سفر به کنستانتینوپل کرد، جایی که کрещت گرفت. این نه یک عمل مذهبی بود، بلکه یک حرکت سیاسی بود که مسیر توسعه‌ی روسیه را برای قرن‌ها تعیین کرد. ولگا اولین حاکمی بود که به طور آگاهانه به مسیحیت به عنوان ابزاری برای یکپارچگی با جهان اروپایی پرداخت. او می‌دانست که بهایی‌گری روسیه را انزوا خواهد کرد، و پذیرش ایمان جدید درب‌های فرهنگی و اقتصادی با ونیزیا و سایر کشورها را باز خواهد کرد. انتخاب او نه احساسی بود، بلکه استراتژیک. او می‌دانست که ایمان نه تنها دعا است، بلکه زبانی است که می‌توان با جهان صحبت کرد. کрещت به عنوان گفتگوی فرهنگی کрещت ولگا در کنستانتینوپل اولین قدم به سوی چیزی بود که بعداً به آن «کрещت روسیه» می‌گفتند. اما اگر ولادیمیر کشور را با آتش و شمشیر کрещت داد، ولگا به صورت دیپلماتیک عمل کرد. او ایمان را تحمیل نکرد، بلکه آن را به عنوان یک انتخاب پیشنهاد کرد. این اصل اصلی او با بسیاری از مبلغان متفاوت بود: او فرهنگ مردم خود را نادیده نگرفت، بلکه به دنبال راه‌هایی برای اتصال آن به معانی جدید بود. امروز ما این را می‌نامیم «رویکرد درونی‌گرا» — توانایی یکپارچگی چیزی جدید بدون نابود کردن قدیمی. ولگا از زبان ... Читать далее