کلاه‌گشاد در لباس مردانه: از پراتیک نظامی به سیمبولیک قدرت کلاه‌گشاد، که امروزه به عنوان یک عنصر ضروری لباس رسمی و نماد رسمیت شناخته می‌شود، از یک شیء کاربردی لباس تا یک علامت سیمبولیک قدرتمند، مسیر پیچیده‌ای را طی کرده است. تاریخ آن یک نمونه روشن از تحول مد مردانه تحت تأثیر عملکرد نظامی، وقایع سیاسی و کدهای اجتماعی است. 1. منشأ نظامی:雇佣兵 کرواتی و "کروات‌ها" تاریخ امروزی کلاه‌گشاد در سنت غربی، در اواسط قرن هفدهم، در طول جنگ سیزده ساله آغاز شد. سربازان فرانسوی به شال‌های گردن بلند و رنگارنگی که雇佣ب‌های کرواتی (کروات‌ها) در خدمت لودویک سیزدهم می‌پوشیدند، توجه کردند. این شال‌ها از پنبه یا ابریشم ساخته شده بودند و معمولاً با پارچه‌های اضافی، برای محافظت از یقه کت از خاک و محکم کردن لبه‌های بالایی آن استفاده می‌شدند. شاه خورشید لودویک چهاردهم، قانون‌گذار مد زمان خود، به پتانسیل زیبایی این شیء توجه کرد. در دهه‌های 1660، او "کروات" (فرانسوی: cravate) را به یک اکسسوریار مد در قصر تبدیل کرد. این اولین بار بود که یک شیء کاربردی نظامی برای زندگی مدی تبدیل شد و آغازگر یک سنت چندصد ساله شد. جالب است که توجه داشته باشید که کلمه "کلاه‌گشاد" در زبان روسی یک کلمه‌ی قرضی از آلمانی Halstuch (شال گردن) است، در حالی که در بسیاری از زبان‌های اروپایی اشاره‌ای به کرواسی باقی مانده است (فرانسوی: cravate، اسپانیایی: corbata، پرتغالی: gravata). 2. تحول فرم: از شال به گره در طول قرن‌های هجدهم و نوزدهم، شال گردن به طور مداوم تغییر شکل و روش بستن خود را تغییر داد: «استیکرک» (Steinkerk): در اوایل قرن هجدهم، سبکی وارد مد شد که در آن یک شال بلند به طور بی‌قید و بند به گره بسته می‌شد و انتهای آن‌ها از طریق حلقه‌ی کت عبور می‌کرد. افسانه‌ای وجود دارد که این سبک با نبرد استنکرک (1692) مرتبط است، زمانی که اشراف به طور اضطراری شال‌های خود را بستند. عصر دندیزم و گره‌های پیچیده: در اوایل قرن نوزدهم، با ظهور یقه بلند پیراهن، کلاه‌گشاد کوچکتر و بلندتر شد. جورج برمبل، دندیز انگلیسی، بستن کلاه‌گشاد را به عنوان یک هنر بلند مرتبه ارجاع داد. او چندین ساعت در روز را به ایجاد گره‌ای ایده‌آل، از نظر خود، صرف می‌کرد و معتقد بود که بی‌قیدی باید به طور دقیق طراحی شود. اولین راهنماهای و منابعی درباره‌ی بستن کلاه‌گشاد (مث ... Читать далее