او به طلایی می‌درخشد، نور پروژکتورها را بازتاب می‌دهد، نام قهرمانان بر روی او نقش می‌زنند. او را بالای سرها بلند می‌کنند و ده‌ها هزار نفر فریاد می‌زنند. او — جام. فقط یک ظرف برای نوشیدنی؟ نه. جام در ورزش بیشتر از یک جایزه است. یک نماد. املس پیروزی. یادبود لحظه‌ای که بهترین بودی. به ویژه در فوتبال. بیایید بفهمیم چرا یک ظرف ساده از جنس فلز باعث می‌شود مردان بزرگسال بگرییند و به تاریخ وارد شوند. از جام قدیمی تا جام طلایی تاریخ جام به عنوان جایزه به دوران باستان برمی‌گردد. در یونان باستان، قهرمانان مسابقات المپیک با شاخه‌های زیتون تقدیم می‌شدند. نه جام‌ها. اما در روم باستان، قهرمانان مراسم پیروزی‌های نظامی با جام‌های شراب تقدیم می‌شدند. بعدتر، در اروپای میانه، شوالیه‌ها در تورنمنت‌ها جام‌ها را از زنان دریافت می‌کردند — نشان از بزرگترین لطف. اما فرهنگ واقعی جام در قرن نوزدهم با تولد ورزش مدرن شکل گرفت. اولین جام فوتبالی که می‌توان آن را جام نامید، جام انگلستان است که در سال ۱۸۷۱ تأسیس شد. آن جام معروف، از برنج سفید با ارتفاع ۴۵ سانتی‌متر. از آن زمان هر نوع ورزشی جام‌های خود را پیدا کرده است. جام لیبرتادورس. جام استنلی در هاکی. جام دیویدس در تنیس. اما در فوتبال فرهنگ به ویژه قوی است. چرا؟ زیرا فوتبال یک بازی تیمی است و جام به همه می‌رسد: بازیکنان، مربیان، کارکنان، حتی هواداران. این مالکیت جمعی یک پیروزی جمعی است. شکل مهم است: جام ایده‌آل چگونه به نظر می‌رسد هر ظرف نمادی نمی‌شود. جام واقعی ورزشی یک رمز دارد. اولاً او سنگین است. چند کیلوگرم از برنج خالص یا طلای خالص. سنگینی وزن پیروزی را انتقال می‌دهد. دوماً او بلند است — تا بتوان آن را از تریبون‌های دورترین نقطه دید. سوماً او مکانی برای حکاکی دارد. نام قهرمانان بر روی پایه برش داده می‌شود. به این ترتیب یک تاریخ‌نگاری می‌شود که می‌توان آن را با دست لمس کرد. جام قهرمانی جهان فوتبال به ارتفاع ۳۶ سانتی‌متر، از طلای ۱۸ کarat، با وزن ۶.۱ کیلوگرم است. دو تصویر از بازیکنان فوتبال بر روی آن وجود دارد که کره زمین را نگه می‌دارند. جام لیگ قهرمانان اروپا UEFA معروف به "گوش‌ها" است. وزن ۷.۵ کیلوگرم دارد. بلند کردن این جام برای ضعیفان کار نیست. و این درست است: نه هر کسی توانایی دارد. جالب است که بسیاری از جام‌ها بعد از سه پیروزی پیاپی ... Читать далее