نلسون ماندلا در زندان ۲۷ سال گذراند. این دوره برای او نه تنها مجازات، بلکه زمانی عمیق از تغییرات شخصی و سیاسی بود که او را از یک انقلابی به یکی از محترم‌ترین صلح‌طلبان تاریخ تبدیل کرد. تغییرات درونی سال‌های زندانی ماندلا شخصیت او را سخت‌تر کرد، اما او را سخت‌تر نکرد. او تصمیم گرفت که به غم و کینه تن ندهد و بفهمد که اگر نه، \"در زندان خواهد مرد\". به جای اشتیاق به انتقام، او با ایده‌ای برای آشتی‌جویی و آمرزش آزاد شد. انزوا او را فرصتی منحصر به فرد برای تحلیل خود داد. ماندلا اعتراف کرد که این زمان به او اجازه داد که رفتارهای اولیه خود را که اغلب تحت تأثیر خشم بودند و نه عقل، بازبینی کند. او فهمید که \"یکی از دشوارترین چیزها تغییر جامعه نیست، بلکه خود را تغییر دهید\". در زندان او مطالعه کرد، زندگینامه‌های رهبران بزرگ را مطالعه کرد و داستان‌های هم‌کammerهای تحصیل‌کرده را گوش داد. این کار دنیای بینش او را گسترش داد و او فهمید که برای رسیدن به هدف مهم‌تر است که مردم را از طریق مذاکره و نه مبارزه متقاعد کنیم. او از راه دور در رشته حقوق لیسانس دریافت کرد که نشان‌دهنده تعهد او به رشد معنوی است. تأثیر سیاسی و اجتماعی توانایی او برای بخشش دشمنان و مذاکره با دولتی که او را زندانی کرده بود، ماندلا را به یک شخصیت استثنایی تبدیل کرد. او به نماد صلح و اتحاد تبدیل شد و توانست جنگ داخلی در آفریقای جنوبی را جلوگیری کند و انتقال آرام از آپارتاید به دموکراسی را رهبری کند. زندان هرگز ایمان او به انسانیت را از بین نبرد. به قول هم‌زمانان، ماندلا \"در اینجا ایمان به انسانیت و آزادی را از دست نداد\". این به او اجازه داد که حتی با کسانی که دشمن او بودند، پل‌هایی بسازد. ازدواج شخصی و آزمایش‌ها زندانی بودن برای ماندلا یک تراژدی شخصی بزرگ بود. او از خانواده‌اش جدا شد و نمی‌توانست در مراسم تدفین مادر و پسر خود تمبی که در تصادف مرگبار سال ۱۹۶۹ کشته شد، حضور یابد. در نامه‌ای به همسرش، او احساس \"توس و افسردگی\" را پس از اطلاع از مرگ پسر توصیف کرد. شرایط زندانی، به ویژه ۱۸ سال در جزیره روبن در یک اتاق کوچک، بسیار سخت بود. او روی زمین بتونی خوابید، از سرما و رطوبت رنج برد. این کار به مشکلات سلامتی او منجر شد: گفته می‌شود که او در آنجا آسم گرفت. نتیجه‌گیری: مسیر به بزرگی ۲۷ سال در زندان ما ... Читать далее