فنومن «بلات‌ها» : از زبان گانگستری تا اعتراض اجتماعی عبارت «بلات‌ها» یکی از مفاهیم کلیدی فرهنگ زیرزمینی شوروی و پس از شوروی است که ریشه در سیستم ارزش‌ها و وارسته‌ای از دنیای جرم قدیمی دارد. معنای آن از جنبه‌ی باریک جنایی به گسترده‌تر اجتماعی و فرهنگی تحول یافته است و فرآیندهای پیچیده درونی جامعه‌ی روسیه و شوروی را منعکس می‌کند. بررسی این پدیده نیاز به رویکرد چندرشته‌ای دارد که جنایی‌شناسی، جامعه‌شناسی و فرهنگ‌شناسی را ترکیب می‌کند. هسته‌ی جنایی: «دزدان قانونی» و نظم معنایی در ابتدا «بلات‌ها» یا «دزدان قانونی» نمایندگان اشرافیت دنیای جنایی بودند که تحت یک کد رفتاری خاص — «معنای دزدی» — رهبری می‌کردند. این طبقه در سال‌های ۱۹۳۰ در اردوگاه‌های تعلیمی و کار شوروی شکل گرفت و به عنوان مخالف نهادهای اداری گولاگ و نیز «سوک‌ها» — دزدان که با دولت همکاری کرده و برای تولید کار می‌کردند — بود. اصول کلیدی «بلات‌ها» شامل این موارد بود: امتناع از هرگونه همکاری با دولت (از جمله خدمت در ارتش و شرکت در انتخابات)، ممنوعیت اشغال پست‌های رسمی، عدم مداخله در سیاست و وظیفه‌ی حمایت از «معنای دزدی» و زندگی تنها از طریق فعالیت‌های جنایی. رعایت این کد با مجازات‌های سختگیری شده تا حتی اعدام پشتیبانی می‌شد. جنبه‌ی اجتماعی و فرهنگی: «بلات‌ها» به عنوان آرچایتیپ و نماد بeyond سیستم زندان، تصویر «بلات‌ها» به یک آرچایتیپ فرهنگی قوی تبدیل شد. در ذهن جمعی، او نماد آزادی شخصی مطلق، استقلال از دولت و نهادهای آن و اعتراض به ایدئولوژی رسمی شوروی شد. این تصویر به طور گسترده تکرار و رمانتیک شده است از طریق آهنگ‌های «بلات‌ها» (شانسون)، فولکلور شهری و جوک‌ها. در جامعه‌ای توتالیتاریستی که زندگی فرد به شدت تنظیم شده بود، شخصیت «بلات‌ها» که بر اساس قوانین خود زندگی می‌کند، جذابیت بی‌نظیری داشت، حتی با وجود ماهیت جنایی او. او به عنوان نمادی از استراتژی اجتماعی جایگزین، مبتنی بر قدرت، نیرنگ و انکار قوانین عادی، شناخته شد. تحول و کاهش ارزش مفهوم در دوره‌ی پس از شوروی و پس از شوروی با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و جنایی‌سازی زندگی اجتماعی در دهه‌ی ۱۹۹۰، تحول بنیادی‌ای در این پدیده رخ داد. کد سنتی «دزدی» به سرعت از بین رفت. بسیاری از «دزدان قانونی» به طور فعال در جنگ برای تقسیم مالکیت شرکت کردند و با کسب‌وکار و نمای ... Читать далее