پرکاران در طبقه‌بندی اجتماعی معاصر: فرماسیون جدید و خطرناک پرکاران (از انگلیسی precarious — غیرقابل اعتماد، خطرناک) — این طبقه‌بندی اجتماعی در حال شکل‌گیری است که با اشتغال ناپایدار، فقدان تضمین‌های اجتماعی و هویت حرفه‌ای، و آسیب‌پذیری سیاسی-حقوقی مشخص می‌شود. برخلاف پرولتاریای سنتی، پرکاران ساختار پیچیده‌تری و هوشیاری خاصی دارند که او را عامل کلیدی و چالشی برای طبقه‌بندی اجتماعی معاصر می‌کند. منشأ و تفسیر نظری مفهوم پرکاران از اوایل دهه ۲۰۰۰ به بعد به طور فعال توسعه یافته است، به طور کامل در آثار социولوگ بریتانیایی گای استندینگ («پرکاران: طبقه‌بندی جدید و خطرناک، ۲۰۱۱») ارائه شده است. استندینگ پرکاران را به عنوان نتیجه اصلاحات لیبرال‌گرایانه (تغییرات جهانی در بازارهای کار) می‌بیند که شامل موارد زیر است: دeregulation of labor relations (تضعیف حفاظت از اخراج). individualization of labor contracts. active state support for the flexibility of the labor market. پرکاران معادل «فقرا» یا «بي‌كارها» نیستند. این طبقه‌ای از مردم هستند كه كار آنها به طور سیستماتيك بي‌ثبات، تضمين و فرصت رشد است. آنها بین طبقه‌بندی سنتی كارگران (اشتغال پایدار + حقوق اجتماعی) و گروه‌های كاهش‌یافته (لومپنیزه شده) قرار دارند. ساختار و ترکیب: یكیكی متفاوت پرکاران از داخل متنوع هستند كه خودكشی شناسایی آنها را دشوار می‌كند، اما ویژگی‌های مشتركی دارند. آنها شامل موارد زیر هستند: كارگران اقتصاد پلتفرم (گیم-) : كرایه‌كاران، رانندگان تاكسی، كارگران آزاد در بورس‌ها. اشتغال آنها توسط مدیریت الگوریتمی تنظیم می‌شود، نه قرارداد كار. مثال: راننده Uber كه درآمد او بستگی به قیمتهای دیناميك و رتبه دارد، كارگاهی پرداخت شده یا مرخصی ندارد. كارگران با اشتغال غیراستاندارد: كارگران موقت، كارگران فصلی، كارگرانی كه بر اساس قراردادهای كوتاه‌مدت كار می‌كنند ( Outsourcing، Outstaffing ). كارگران تخصصی جوان با تحصیلات عالیه (پرکاران تحصیل‌كرده). مجبور به پذیرش استراحت‌های كوتاه‌مدت، پروژه‌های بدون تضمین و كار كم‌پرداخت شده غیر از تخصص خود هستند. سرمایه‌گذاری آنها در كارآمدی انسانی به بازدهی مورد انتظار نمی‌رسد. مهاجران (قانونی و غيرقانونی). اغلب در بخش پنهان كار می‌كنند و بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر ظلم كارفرما دارند. ... Читать далее