بخشش و آشتی در ادیان جهان: از اعطای الهی تا فناوری اجتماعی در دنیایی که در حالت نزاع است و کینه‌ها از نسل به نسل منتقل می‌شوند و نفرت به نحوی طبیعی می‌شود، موضوع بخشش به نظر می‌رسد که مانند یک آرمان‌شهر است. با این حال، دقیقاً بخشش در زیربنای همه سنت‌های مذهبی جهان قرار دارد. نه به عنوان یک فضیلت انتزاعی، بلکه به عنوان یک ابزار عملی برای شفا، راهی برای آزادی درونی و شرط بقا انسانیت. چه در مسیحیت باشد که «چانه دیگر را زیر بگذار»، در اسلام باشد که «بخشش بهترین انتقام است»، در یهودیت بخشش به عنوان شرط بخشش الهی، در بودایی رهایی از خشم یا در آیین هندو فهم ارتباط کاریکری — همه ادیان در یک چیز مشترک هستند: بخشش ضعف نیست، بلکه قدرت بزرگ‌تری است. اما دقیقاً هر سنت چگونه این عمل را درک می‌کند و چه مکانیزم‌هایی برای انجام آن پیشنهاد می‌دهد؟ مسیحیت: بخشش به عنوان عمل اوتولوژیک در مسیحیت بخشش در جایگاهی کاملاً مرکزی قرار دارد. نه تنها مدل رستگاری بر اساس عمل بخشش الهی از طریق قربانی مسیح ساخته شده است، بلکه روابط انسانی بدون این مکانیزم ممکن نیست. «پدر ما» — دعایی که توسط خود مسیح داده شده است، وابستگی مستقیمی دارد: «…و ما را از گناهان ما ببخش، مانند ما نیز گناهکاران خود را می‌بخشیم». این یک درخواست نیست، این یک شرط است. بخشش اختیاری نیست — آن کسی که می‌خواهد بخشش شود، ملزم به بخشش است. اما بخشش مسیحیت یک بخشش تخفیفی و فراموش کردن بدی نیست. این یک عمل پیچیده است که شامل اعتراف به گناه، پشیمانی آزاردهنده و آمادگی کسی که مورد آزار قرار گرفته است برای گذشت از آزار است. در این معنا به مفهوم «آشتی» نزدیک است که همیشه نیاز به ملاقات دو طرف دارد. در ارتدوکس، روز آشتی قبل از عید فطر اهمیت خاصی دارد، زمانی که مؤمنان از یکدیگر تقاضای بخشش می‌کنند، حتی اگر مطمئن نباشند که مورد آزار قرار گرفته‌اند. این یک رitus نیست، بلکه یک عمل فروتنی است که ما را درس می‌دهد که بار کینه‌ها را در خود نگاه نداریم، حتی اگر آنها را به یاد نداریم. این واقعاً چیزی است که به معنای واقعی آشتی است — به عنوان پیش‌درآمدی برای دیدار با خدا. اسلام: بخشش به عنوان بلند کردن روح در اسلام بخشش نه یک دستور اخلاقی است، بلکه یکی از ویژگی‌های اصلی خداوند بزرگ: «خدا بخشنده و مهربان است» (سوره الاراف، 7:199). اما برخلاف ... Читать далее