همکاری به عنوان نیروی خلاقانه: آلکساندر بگدانوف درباره سازماندهی کار و جامعه جدید در اوایل قرن بیستم، زمانی که جهان تحت تأثیر انقلاب‌ها قرار داشت و سرمایه‌داری لگیک سخت خود را نشان می‌داد، یک نفر پیشنهاد داد که به تاریخ بشریت از زاویه‌ای کاملاً غیرمنتظره نگاه کنیم. نه از طریق مبارزه طبقاتی، نه از طریق تغییر فرماسیون‌ها، بلکه از طریق سازماندهی. آلکساندر آلكساندروویچ بگدانوف — فیلسوف، اقتصاددان، پزشک، انقلابی و خالق علم سازماندهی عمومی — معتقد بود که کلید آینده نه در تغییر مالکیت، بلکه در بازسازی خود روشی که مردم به طور مشترک کار می‌کنند، جهان را می‌شناسند و خود را مدیریت می‌کنند، نهفته است. ایده‌های او درباره کوپراتیوها و سازماندهی کار، که بسیاری از زمان خود جلوتر بودند، امروز به طرز شگفت‌انگیزی امروزی به نظر می‌رسند. مخالفت با پیشداوری: چرا همکاری نه اپورتونیسم است بگدانوف شروع به کار کرد به عنوان یکی از رهبران بلاگویسم، اما در نهایت راه خود را با لنین جدا کرد. دلیل این اختلاف دیدگاه‌ها درباره نحوه ساخت سوسیالیسم بود. برخلاف لنین که بر روی تسخیر قدرت و دیکتاتوری پرولتاریات شرط بست، بگدانوف قدرت اصلی را در همکاری کارگران دید. در سال‌های انقلابی، او علیه پیشداوری ریشه‌دار در چپ‌ها علیه کوپراتیوها سخن گفت. بسیاری از انقلابیون آن زمان کوپراتیوها را از بالا به پایین نگاه می‌کردند. آنها فکر می‌کردند که این کار «عملیاتی کوچک‌تر»، مرتبط با محاسبات تجاری و سازش‌ها، می‌تواند افق دید کارگر را باریک کند، ایده‌آلism جنگی او را تضعیف کند. آنها کوپراتیوها را به عنوان اپورتونیست‌هایی می‌دیدند که در کارهای کوچک و بی‌اهمیت مشغول هستند و به ایده‌های بالاتر مبارزه طبقاتی بی‌تفاوت هستند. بگدانوف این تحقیر را به شدت رد کرد. او ثابت کرد که کار در کوپراتیو به کارگر معنای دیگری می‌دهد و ارزشی جدید، نه تجاری کوچک‌تر، بلکه اجتماعی جدی. برای او کوپراتیو نه یک کار فرعی، بلکه مدرسه مستقیم سوسیالیسم بود. دقیقاً در کوپراتیو کارگر یاد می‌گیرد که وظایف مشترک را به طور مستقل حل کند، کار مشترک را مدیریت کند، ارتباط بین کار خود و خیر عمومی را ببیند. بگدانوف نزدیک‌بینی رهبرانی که در همکاری کارگران بنیان جدید آگاهی را نمی‌دیدند، را مسخره می‌کرد. علم سازماندهی عمومی: چگونه جهان تنظیم می‌شود دیدگاه ... Читать далее