هايم سوتين و آلبرت بارنز: ملاقاتی که سرنوشت را تغییر داد مقدمه: نقطه عطفی در سرنوشت هنرمند ملاقات و حمایت بعد از آن از سوی جمع‌آوری‌کننده و حامی آمریکایی، آلبرت بارنز (۱۸۷۲–۱۹۵۱)، برای هایم سوتین (۱۸۹۳–۱۹۴۳) یک رویداد حیاتی بود که او را از فقر و فراموشی نجات داد. این اتحاد که در سال‌های ۱۹۲۲–۱۹۲۳ بسته شد، نمونه‌ای کلاسیک از این است که چگونه اراده، سلیقه و امکانات مالی یک انسان می‌تواند نه تنها حمایت کند بلکه یک گنیاهای که مدت‌ها در سایه بود، به سطح شناخته‌شدگی عمومی برساند. داستان روابط آن‌ها فراتر از یک معامله خرید و فروش است و به داستانی درباره شناخت، حمایت و شکل‌دهی استراتژیک به اعتبار هنری تبدیل می‌شود. آلبرت بارنز: جمع‌آوری‌کننده نوآور برای درک مقیاس دخالت او، باید شخصیت بارنز را بشناسیم. ثروتمند شده از اختراع ضدعفونی‌کننده «آرجیرول»، او نه تنها جمع‌آوری‌کننده نقاشی‌ها بود، بلکه یک نظریه‌پرداز هنری پرشور، مستقل و اغلب پرتنازع بود. رویکرد او رادیکال بود: تأکید بر معاصر: برخلاف سلیقه‌های محافظه‌کار نویاوران آمریکایی، او آثار هنرمندان معاصر فرانسوی مانند رنوار، سزار، ماتیس و پیکاسو را خریداری می‌کرد. مأموریت آموزشی: او در سال ۱۹۲۲ میلادی بنیاد بارنز در مریون (روستای حومه فیلادلفیا) را ایجاد کرد نه به عنوان یک موزه برای طبقه بالا، بلکه به عنوان یک مؤسسه آموزشی برای کارگران و دانشجویان، جایی که نقاشی‌ها بر اساس اصول انسانی خودش به صورت مجموعه‌ای از هنرهای تجسمی قرار می‌گرفتند و نه بر اساس تاریخ. استقلال و دشمنی: بارنز از استبداد هنری، موزه‌ها و منتقدان презیرو می‌کرد. تصمیمات او بر اساس حس شخصی و تقریباً پیشگویی‌کننده‌اش بود. «یافتن» سوتین: سال ۱۹۲۳ در سال‌های ۱۹۲۲–۱۹۲۳، بارنز که آثار مودیلانی را جمع‌آوری می‌کرد، بار دیگر به پاریس آمد تا به دنبال نام‌های جدید باشد. بر اساس رایج‌ترین نظریه، توجه او به سوتین توسط نماینده‌اش، دلال پاریسی پل گویوم، یا به طور رمانتیکی، توسط خود مودیلانی چند سال پیش به بارنز گفته شد که دوست گنیاهای خود است. به هر حال، بارنز به کارگاه فقیر سوتین در خیابان سنت گاتار رفت. چیزی که او در آنجا دید — توده‌ای از بوم‌ها، معروف به «توش‌ها»، پرتره‌هایی که با شدت و شدت نوشته شده بودند — تأثیر شگفت‌انگیزی بر او داشت. بارنز، با علاقه به بیان و قدرت احس ... Читать далее