زمین‌شناسی دریای مدیترانه: هویت‌های محلی در منطقه‌ای در حال جهانی‌ شدن مقدمه: زمین‌شناسی به عنوان واکنش به یکپارچه‌سازی زمین‌شناسی دریای مدیترانه مجموعه‌ای از جریان‌های فکری، فرهنگی و سیاسی است که منحصر به فردی هویت‌های محلی، سنت‌ها و روش‌های اکولوژی دریای مدیترانه را در برابر جهانی‌سازی، استانداردسازی و گردشگری انبوه دفاع می‌کند. این یک ایدئولوژی واحد نیست بلکه بیشتر یک خانواده از گفتارها است که در نقاط مختلف منطقه به وجود آمده است — از کاتالونیا و پرووانس تا یونان، ایتالیا و کرواسی. بنیان این جریان بر اهمیت مکان (genius loci)، ارتباط عمیق مردم با مناظر خاص، اقلیم، روش‌های کشاورزی و صنایع دستی است. ریشه‌های تاریخی و فلسفی ریشه‌های ایده‌ها می‌توانند در رمانتیسم اروپایی قرن نوزدهم با علاقه به فرهنگ مردم، زبان و تاریخ محلی پیدا شود. اما زمین‌شناسی دریای مدیترانه در اوایل نیمه دوم قرن بیستم به عنوان واکنش به سه چالش شکل گرفت: مدرن‌سازی اقتصادی و کاهش جمعیت در مناطق روستایی («خروج از روستا»). گردشگری انبوه که شهرها و ساحل‌های تاریخی را به کالایی تبدیل می‌کند که فاقد اصالت است. انجمن اروپا که توسط بخشی از نخبگان محلی به عنوان تهدیدی برای تنوع فرهنگی و سنت‌های کشاورزی (از طریق استانداردهای اتحادیه اروپا) تلقی می‌شود. افکارمردانی که به توسعه انتقاد از مدرنیته و وهم پیشرفت پرداختند نقش مهمی ایفا کردند: از نویسنده فرانسوی-الجزایری آلبر کامو که روشنایی و طبیعت دریای مدیترانه را آواز می‌خواند تا اقتصاددان ایتالیایی سرجیو سالوی که ارزش اقتصاد روستایی را دفاع می‌کرد. روند‌های کلیدی و ابرازها 1. زمین‌شناسی غذایی و Slow Food.یکی از بزرگترین و موفق‌ترین ابرازها. جنبش Slow Food که در سال 1986 توسط کارلو پیترینی در ایتالیا بنیان‌گذاری شد، جهانی شده است، اما ریشه‌های آن به طور کامل دریای مدیترانه‌ای است. این مبارزه علیه فست‌فود برای حفظ: گونه‌های محلی گیاهان و گونه‌های حیوانی (آرک طعم — Arca del Gusto). روش‌های سنتی و روش‌های پردازش (مثلاً تولید پنیر یا روغن زیتون خشک‌شده).مثال: کمپین نجات پنیر «کاسیوکاوالو در جنوب ایتالیا یا گونه‌های منحصر به فرد لیمو «آمالفی. مناظر کشاورزی (مثلاً باغ‌های وینوگرفتاری چینکه‌تره یا جنگل‌های زیتونی آپولیا).مثال: کمپین نجات پنیر «کاسیوکاوال ... Читать далее