زیربنایی مذهبی جشن‌های کریسمس: ریشه‌های باستانی مراسم مدرن مقدمه: جشن به عنوان لایه‌بندی سنت‌ها جشن‌های مدرن کریسمس و رождество یک پالیمپسست فرهنگی پیچیده هستند که لایه‌های مذهبی و سکولار بر اساس زیربنای عمیق مذهبی (پیش-مسیحی) قرار گرفته‌اند. از دیدگاه علمی، این یک تصادف نیست بلکه نتیجه سیاست‌های آگاهانه کلیسای اولیه برای مسیحی‌سازی فرهنگ‌های مذهبی است، زمانی که به سنت‌های عادی و عادی مردم معنا جدیدی داده می‌شود. زیربنای مذهبی توضیح می‌دهد که بسیاری از نمادها و رituals وارونه به نظر می‌رسند که تا به امروز باقی مانده‌اند. فرهنگ خورشید و زمستان‌سوز: تولد ستاره جدید تاریخ کلیدی — زمستان‌سوز (21-22 دسامبر در نیم‌کره شمالی). برای جوامع کشاورزی باستانی این یک نقطه عطف بود: شب طولانی‌ترین، پس از آن که روز شروع به افزایش می‌کند، نماد پیروزی نور بر تاریکی، زندگی بر مرگ. ساتورنالیای رومی (17-23 دسامبر): جشن به افتخار ساتورن، خدای کشاورزی و زمان. در این زمان وارونگی‌های اجتماعی لغو می‌شد (خدمتکاران با صاحبان می‌خوردند)، هدایا داده می‌شد (شمع‌های cerei و مجسمه‌های sigillaria)، خانه‌ها با گیاهان همیشه سبز تزیین می‌شدند، "شاه جشن" انتخاب می‌شد. نمونه مستقیم فرهنگ کارناوال و "همه چیز مجاز" شب کریسمس. روز خورشید شکست‌ناپذیر (Dies Natalis Solis Invicti، 25 دسامبر): توسط امپراتور آورلیان در سال 274 میلادی به عنوان یک فرهنگ رسمی ایجاد شد. جشن تولد خورشید. این تاریخ توسط کلیسا در قرن چهارم برای جشن رسمی کریسمس انتخاب شد، خداوند مسیح را "خورشید عدالت" (لاتین Sol Iustitiae) نامید. این یک استراتژی کلاسیک interpretatio christiana بود. یول گرجی و کلت (Yule): جشن میانی زمستان که حدود دو هفته طول می‌کشد. سوزاندن کوچک یول (نماد سال گذشته و خورشید قدیمی)، مهمانی‌ها، سوگندها بر روی سر گوساله. پس‌مانده‌ها — سنت رождستانی کوچک یول به عنوان کیک (Bûche de Noël) و "دвенده روز کریسمس". نمادهای گیاهی: گیاهان همیشه سبز به عنوان نشانه جاودانگی آرایش خانه با گیاهانی که به زمستان‌زدگی نمی‌افتند — یک مراسم مذهبی جهانی از جادوی زندگی است. آویشن، پلیس و ورمیا: در درویدهای کلت، ورمیا که روی درخت کاج (یک پدیده نادر) رشد می‌کند، مقدس شمرده می‌شد، نشان جاودانگی، باروری و حفاظت. بوسیدن زیر ورمیا یک پس‌ما ... Читать далее