معذرت خواهی فقط «بخشیدن» نیست. این چسبی است که روابط انسانی را به هم می‌بندد. در فرهنگ‌های مختلف به معذرت خواهی نحوه‌ای متفاوت دارند: جایی این یک رitus است، جایی نشان‌دهنده ضعف و جایی یک عمل حقوقی. اما از دیدگاه اخلاق، روانشناسی و حتی سیاست، معذرت خواهی چیست؟ چرا بعضی از مردم هر روز صد بار معذرت می‌خواهند، در حالی که دیگران حتی نمی‌توانند «بخشیدن» را با هزینه شکست روابط به زبان بیاورند؟ و آیا می‌توانیم یاد بگیریم که به درستی معذرت بخواهیم؟ بیایید عمیق‌تر برویم. معذرت خواهی به عنوان یک کد فرهنگی در ژاپن، معذرت خواهی یک فلسفه کامل است. وجود دارد مختلف درجه‌های عمق زانو زدن و لغت‌های مختلف برای معذرت خواهی از یک همتا، مدیر یا زیردست. معذرت خواهی به معنای بازگرداندن هماهنگی و «حفظ وجهه» است. در بریتانیا، حتی وقتی که کسی به شما پایین می‌آورد، می‌گویند «متاسفم». این روشی برای تسهیل زبرها است. در روسیه، گاهی اوقات معذرت خواهی به عنوان یک اعتراف به ضعف درک می‌شود: «مرد قوی نمی‌خواهد معذرت بخواهد». از این رو، عبارت معروف: «من معذرت می‌خواهم» به جای «بخشیدن» به عنوان تلاشی برای جلوگیری از مسئولیت مستقیم استفاده می‌شود. کد فرهنگی تعیین می‌کند که چقدر به راحتی این کلمات برای ما آسان هستند. چرا ما معذرت نمی‌خواهیم دلایل مختلفی هستند. غرور («من گناهی ندارم»). ترس از از دست دادن اعتبار («اگر من معذرت بخواهم، زیردستان دیگر از من احترام نمی‌کنند»). احساس اینکه معذرت خواهی ارزش درستی را از حق خود کم می‌کند («او اول شروع کرد»). زخم‌های کودکی: اگر در کودکی برای معذرت خواهی بیشتر تنبیه می‌شدند، فرد یاد می‌گیرد که درخواست بخشش خطرناک است. در نهایت، حفاظت روانی: فرد به اندازه‌ای با عمل خود هماهنگ است که برای او معذرت خواهی به معنای خودکشی است. ناتوانی در معذرت خواهی یک صفات شخصی نیست، بلکه مشکلی است که می‌توان حل کرد. معذرت خواهی در تجارت و سیاست معذرت خواهی عمومی مدیرعامل یک شرکت برای محصول معیوب یا سیاستمدار برای یک رسوایی فساد یک حرکت استراتژیک است. معذرت خواهی درست ارائه شده می‌تواند اعتبار را نجات دهد. معذرت خواهی نادرست می‌تواند آن را نابود کند. مثال‌ها: معذرت خواهی بیل کلینتون برای رابطه با مونیکا لیونسکی (ناصرف‌انگیز، با وکلای خود) در مقابل معذرت خواهی نخست‌وزیر کانادا برای تعقیب ... Читать далее