مادر، که نوه‌اش را بر ضد پدرش تنظیم می‌کند: تحلیل تریانگولاسیون و استراتژی‌های حفاظت از کودک مقدمه: تریانگولاسیون سمی به عنوان یک آسیب خانوادگی شرایطی که مادر بزرگ به طور آگاهانه یا ناخودآگاه، تصویر منفی از پدر جدا زندگی‌کرده نوه‌اش را شکل می‌دهد، مثال کلاسیکی از تریانگولاسیون است — فرآیندی روانی که در آن دو نفر (به ویژه یک کودک) را در اختلاف خود به کار می‌گیرند تا تنش خود را کاهش دهند. از دیدگاه نظریه سیستم خانوادگی (مورای باؤن)، این مکانیزم ناپایدار یک مکانیزم استقرار غیرعادی که هرچند آسیب‌های شدیدی به رشد روانی کودک وارد می‌کند. کودک در یک اختلاف غیرقابل تحمل از وفاداری قرار می‌گیرد که عشق به پدر به خیانت به مادر بزرگ و شاید مادر احساس می‌شود. مکانیک روانی و پیامدهای آن برای دختر انگیزه مادر بزرگ اغلب در پیچیدگی‌های عاطفی ناشناخته نهفته است: پروژه کردن آسیب شخصی: مادر بزرگ ممکن است برخلاف زять، ناراحتی از دختر خود را پروژه کند، نقش‌های «شوهر بد» و «پدر بد» را ترکیب کند. اقدامات او راهی برای انتقام‌گیری است که از کودک به عنوان ابزار استفاده می‌کند. ترس از از دست دادن تأثیر و کنترل: کودک منبع معنا و منبع عاطفی است. پدر به عنوان رقیب برای عشق و توجه دختر احساس می‌شود. با بدنام کردن او، مادر بزرگ سعی می‌کند به دنبال محبوبیت و توجه کودک باشد. همبستگی پاتولوژیک با دختر: تمایل به بودن «مادر خوبی» که دختر خود را از «مرد بدی» محافظت می‌کند، حتی اگر دختر این دشمنی را پشتیبانی نمی‌کند. برای دختر این شرایط شرایط کاتاستروفی‌ای ایجاد می‌کند: مخدوش کردن واقعیت عینی و شکاف در تصویر. پدر به «بدترین شرور» تبدیل می‌شود که با خاطرات ممکنه مثبت او در تضاد است. این باعث اختلاف فکری و تضعیف اعتماد به نفس پایه‌ای به دیدگاه خود در جهان می‌شود. شکل‌گیری «من دروغین». تا اینکه عشق به مادر بزرگ حفظ شود، دختر مجبور است احساسات صادقانه خود را به پدر سرکوب کند و از انتظاراتی که از او انتظار می‌رود، نشان دهد. این منجر به از دست دادن ارتباط با احساسات خود می‌شود. آسیب ازدواج (Parental Alienation). در موارد جدی، این مثال کلاسیکی از رفتار ازدواج‌شکنانه از سوی خانواده گسترده است که روانشناسان آن را به عنوان شکل از اعمال خشونت عاطفی بر کودک می‌شناسند. پیامدهای بلندمدت: روانی‌ای که در شرایط انتخاب اجب ... Читать далее