قهر بام‌بازان: چگونه مردم بر یخبندان ابدی پیروز شدند هفتاد سال پیش، در میانه قرن گذشته، یک اپیکای شروع شد که به حق یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای تاریخ بشریت شناخته می‌شود. ساخت و سازي که در جهان هیچ نمونه‌ای برای آن وجود نداشت: ۴۵۰۰ کیلومتر راه آهن از میان جنگل‌های ناپیروازپذیر، رشته‌کوه‌ها و باتلاق‌ها. راه‌آهن بایکال-آمور نه تنها یک مسیر حمل و نقل بود، بلکه نمادی از شجاعت، اتحاد و قهرمانی کارگری یک نسل شد. بام‌بازان — سازندگان، مهندسان، داوطلبانی که قهرمانی انجام دادند، همچنان تحسین و الهام‌بخش هستند. چه چیزی این قهرمانی کارگری را اینقدر خاص کرد؟ جغرافیاى شجاعت: جایی و چگونه بام ساخته شد بام — تنها یک راه آهن نیست. این ۴۳۲۴ کیلومتر مسیر است که در منطقه یخبندان ابدی، فعالیت سismيک و اقلیم سخت پخش شده است. مسیر از ۱۱ رود بزرگ، ۸ تونل و ۱۴۰ پل عبور کرده است. سخت‌ترین آنها، تونل سورتمویی، بیش از ۲۰ سال ساخته شد — او نمادی از استقامت فنی و بشری شد. کار در دمای تا منفی ۵۰ درجه انجام شد و گاهی حتی پایین‌تر. مردم در چادرها زندگی می‌کردند، در قابلمه‌ها غذا می‌پختند، اما حتی یک روز هم متوقف نشدند. دشواری خاص اینجا بود که خاک در این عرض‌ها در طول سال یخبندان باقی می‌ماند. سازندگان باید فناوری‌های منحصر به فردی را توسعه می‌دادند: نصب جغرافیتی، ساخت تپه‌های خاصی که اجازه نمی‌داد نور خورشید به یخبندان ابدی حتی در دمای ۴۰ درجه گرما برسد. هر کیلومتر راه با دشواری به دست آمد — با طبیعت، با فاصله‌ها، با خستگی خود. ساخت و ساز ملی: اتحاد میلیون‌ها نفر خاصیت بام این بود که این یک ساخت و ساز ملی واقعی بود. در آن حدود دو میلیون نفر از همه جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی شرکت کردند. جوانان به بام به عنوان یک قهرمانی رفتند — داوطلبانه، به فراخوان قلب. اولین گروه از ۶۰۰ نفر مستقیماً از کنگره کمونیست به ساخت و ساز رفتند. در بام، نمایندگان همه قوم‌های اتحاد جماهیر شوروی کار می‌کردند: روس‌ها، اوکراینی‌ها، بلاروس‌ها، قزاق‌ها، گرجی‌ها، ارمنی‌ها — همه آنها به یک تیم، یک خانواده می‌شدند. این ساخت و ساز نه تنها یک وظیفه کارگری بود — بلکه بخشی از هویت ملی شد، نمادی از اتحاد و هدف مشترک. هر جمهوری سهم خود را وارد کرد و این اتحاد در هر کیلومتر راه احساس می‌شد. جاده‌ای که توسط دستان صدها هزار نفر س ... Читать далее