شهرهای در بیابان‌ها و مشکل توفان‌های شن: چالش انسانی و انطباق مقدمه: شهرسازی در شرایط اکستремال ایجاد و توسعه شهرهای بزرگ در مناطق خشک (خشک‌سالی) یکی از بزرگ‌ترین و خطرناک‌ترین پروژه‌های انسانی است. این کلانشهرها، مانند دوبی (امارات متحده عربی)، اردو (عربستان سعودی)، لاس وگاس (ایالات متحده)، قاهره (مصر)، در شرایط کمبود دائمی آب، دمای اکستремال و تهدید توفان‌های شن وجود دارند. توفان‌های شن (آب و هوایی) نه تنها یک پدیده جوی، بلکه یک مشکل پیچیده‌ی محیط زیستی-اجتماعی است که توسط فعالیت‌های انسانی تشدید می‌شود. مطالعه آن در تقاطع اقلیم‌شناسی، زمین‌شناسی، معماری و بهداشت عمومی قرار دارد. طبیعت و انواع توفان‌های شن توفان شن (آب و هوایی) انتقال عظیم جرم‌های چسبنده کوچک ( شن، غبار، خاک) توسط باد قوی است. انواع مختلفی وجود دارد: توفان‌های غبار: انتقال چسبنده‌های کوچک (کمتر از ۰٫۰۶۳ میلی‌متر) تا هزاران کیلومتر. برای صحرای ساحارا، گبی معروف است. توفان‌های شن: انتقال چسبنده‌های بزرگ‌تر (۰٫۰۶۳–۲ میلی‌متر) به مسافتهای کمتر، در لایه‌های سطحی. عواملی که به تشکیل آن‌ها کمک می‌کنند: فقدان پوشش گیاهی، خاک خشک، جریان‌های کنوکتووی قوی و رельеф خاص. عامل کلیدی انسانی بیابان‌زایی است که به دلیل چرای بیش از حد دام، قطع درختان، استفاده غیرمنطقی از آب و کشت بیش از حد زمین ایجاد می‌شود. شهرها خود به عنوان محرک‌های بیابان‌زایی، با مصرف منابع و تغییر مناظر، تبدیل می‌شوند. تأثیر توفان‌های شن بر شهرها و جمعیت سلامت: بیماری‌های تنفسی: چسبنده‌های PM۱۰ و PM۲٫۵ به ریه‌ها نفوذ می‌کنند، آسم، برونشیت را تشدید می‌کنند، سیلیکوز ایجاد می‌کنند. تأثیر طولانی‌مدت با افزایش مرگ و میر قلبی و سرطانی مرتبط است. عفونت: غبار می‌تواند اسپورهای قارچ، باکتری‌ها، آلرژن‌ها را حمل کند. تأثیر روانی: توفان‌های مداوم منجر به استرس، клаوستروفوبی، اختلالات افسردگی فصلی می‌شود. اقتصاد و زیرساخت: کول‌آپس حمل و نقل: دیدگاه صفر باعث توقف حمل و نقل هوایی و زمینی می‌شود. مثال: در ماه مه ۲۰۲۲، توفان شن در عراق منجر به بستن فرودگاه‌ها و مرگ مردم در تصادفات رانندگی شد. آسیب به تجهیزات: چسبنده‌های خشن موتورها، مکانیزم‌ها، پانل‌های خورشیدی (کریتیکال برای شهرهایی که از انرژی خورشیدی استفاده می‌کنند) را خراب می‌کنند. ... Читать далее