معروف‌ترین پرورش‌دهندگان اسب: از مدیران خون تا معماران نژادها تاریخ پرورش اسب تاریخ شخصیت‌های برجسته‌ای است که بینش، اشتیاق و اغلب هوش مصنوعی شگفت‌انگیز آن‌ها نه تنها گونه‌های خاصی را شکل داد، بلکه تمامی رشته‌های پرورش اسب را نیز شکل داد. شهرت آن‌ها بر اساس تعداد اسب‌ها نیست، بلکه بر اساس کیفیت میراث ژنتیکی است که آن‌ها به جای گذاشتند، خطوط و نوع‌هایی که چهره ورزش و مسابقات اسب‌دوانی مدرن را تعیین می‌کنند. این‌ها «معماران اسبی» هستند که ما آن را می‌شناسیم. 1. رابرت دارلی (انگلستان، قرن هجدهم) و «سه پایه» نژاد اصیل. با اینکه به صورت رسمی پرورش‌دهنده در معنای کلاسیک نبود، نام او به بنای کل نژاد اصیل گره خورده است. سه نژاد ماده بنیادی که در اوایل قرن هجدهم به انگلستان وارد شدند، توسط برادرزاده او خریداری یا اجاره شدند: گودولفین آراب (گودولفین بارب) بایرلی ترک دارلی آراب (مالکیت مستقیم رابرت دارلی) دارلی آراب بیشترین تأثیر را داشت. نوه او اکلیپس (1764)، بی‌نظیر در مسابقات، که ژن‌های او امروزه در 95٪ اسب‌های اصیل وجود دارد، بود. از طریق شخصیت دارلی و انتخاب دقیق او، ما منشاء کل صنعت ورزش اسب‌دوانی را می‌بینیم. 2. کارل راسل (انگلستان، قرن نوزدهم) و خط «تادر» در شایرها. اگر بسیاری از افراد نژاد اصیل را ایجاد کردند، اما بزرگترین نژاد اسب در جهان را — شایر را — یک نفر ایجاد کرد. کارل راسل، دوک پورتلند، به ایده پرورش اسب‌های عظیم و هماهنگ شده، اما سنگین، علاقه‌مند بود. استراتژی او به طور شگفت‌انگیز ساده بود: او بزرگترین و مناسب‌ترین ماده‌ها را در سراسر انگلستان خریداری کرد. او ویرجین 1341 (بعداً به عنوان «پورتلند ویرجین» شناخته شد) را خریداری کرد و به عنوان تولیدکننده اصلی او استفاده کرد. او از تولید مشترک (تولید با نژادهای مشابه) برای تثبیت ویژگی‌های مورد نظر استفاده کرد: رشد، استخوان‌بندی، فریزستی (پارچه‌های پرپشت روی پاها)، شخصیت قوی اما آرام. مزرعه او در ولبک به مکانی مقدس برای اسب‌های سنگین تبدیل شد. به لطف راسل، شایر از یک جسم متعدد از اسب‌های روستایی به یک نژاد شناخته شده، استاندارد و معروفترین نژاد سنگین جهان تبدیل شد. روش‌های او نمونه‌ای از برنامه انتخابی زودرس، رادیکال و موفق است. 3. فردریک ویلهلم اول و فردریک دوم (پروس، قرن هجدهم): سیاستمداران به عنوان پرورش‌دهندگا ... Читать далее