موضوعی که مجبوریم آن را برمیداریم، زشت است. اما وجود دارد. در دادگاه‌ها، در دفتر روانشناسان، در نامه‌های والدین، درخواست‌هایی شنیده می‌شود: چگونه کودک را به ترس از پدرش آموزش دهیم؟ چگونه کنیم که وقتی نام او را برده شود یا حتی او را ببینند، دختر شروع به لرزیدن کند؟ مادر و مادربزرگ، با همکاری، گاهی اوقات فرزندآوری را به دрессوراسیون تبدیل می‌کنند. آن‌ها از تکنیک‌های روانشناسی استفاده می‌کنند که ممکن است مانیپولاتوران حرفه‌ای کتابی در مورد آن بنویسند. این مقاله — راهنمایی نیست. این هشدار است. دانش از این تکنیک‌ها لازم است تا آن‌ها را تشخیص داده و متوقف کنیم. چرا این کار لازم است: دادگاه به عنوان هدف هدف همیشه یک چیز است — دادگاه. محدود کردن ارتباط پدر با کودک. از او حقوق بگیرید. بهره‌های مالی و قفل تک‌گانه‌ای دریافت کنید. در فرآیند مدنی، ظهورهای ترس بهتر از هرگونه شاهدی عمل می‌کنند. قاضی می‌بیند که دختر وقتی نام پدر را برده شود، لرز می‌کند و فکر می‌کند: «واضح است که او او را کتک زده است». هیچ ضربه‌ای لازم نیست. فقط یک پا لرزان. مادر و مادربزرگ می‌دانند: هرچه علامت شیرین‌تر باشد، بیشتر قانع‌کننده است. ترس عادی — موضوعی است که قابل ارزیابی است. اما لرز دست‌ها — موضوعی است که به سختی می‌توان به طور خودکار جعل کرد. اما اگر کودک را آموزش دهند، اگر او را به نقطه لرزشی برسانند — دادگاه باور می‌کند. و هدف به دست می‌آید. روش اول: دمونیزاسیون سیستماتیک مادربزرگ و مادر هر روز، چند بار در روز، با حضور کودک درباره پدر صحبت می‌کنند. نه به صورت خنثی. نه غمگین. بلکه با نفرت و ترس. «او خطرناک است」， «او ممکن است ما را بکشد」， «او دیوانه است」， «او تو را دوست ندارد». این عبارات در ذهن یک دختر ده ساله تثبیت می‌شوند. او آن‌ها را در صبحانه، بعد از مدرسه، قبل از خواب می‌شنود. مغز کودک، به ویژه در سن‌های کم، اطلاعات را از بزرگسالان معتبر فیلتر نمی‌کند. او می‌گیرد: پدر = تهدید. پس از دو سه هفته از این نوع پردازش، در دختر یک رفلکس موقت ایجاد می‌شود. نام پدر یا حضور او باعث آزادسازی آدرنالین و کورتیزول می‌شود. شروع به لرزیدن می‌کند. نه به این دلیل که پدر چیزی بدی کرده است. بلکه به این دلیل که مادر و مادربزرگ به او انداخته‌اند که او بد است. نکته مهم: معمولاً مادربزرگ در این زوج — عنصر ت ... Читать далее