میلاد در سنت کلیسای ارمنیان apostolic: یکپارچگی باستانی ظهور الهی میلاد در کلیسای ارمنیان apostolic (آپوستولیک) نمونه‌ای منحصر به فرد از حفظ قدیمی‌ترین سنت مسیحی جشن‌ گرفتن است که به طور رادیکال از مدل‌های غربی و حتی اکثر مدل‌های شرقی مسیحی متفاوت است. ویژگی اصلی آن جشن گرفتن میلاد و کрещشونت مسیح در یک روز، ۶ ژانویه، تحت عنوان مشترک "ظهور الهی" (آرم. "آستاچایتونوتون" یا "Սուրբ Ծնունդ ու Կատարում" — میلاد و کрещشونت مقدس) است. این رسم یک عرف جدید نیست بلکه یک پلاستیک لیتورگیک زنده و باستانی است که به دوران دونو-نیکیایی برمی‌گردد. اساس‌های تاریخی و الهی: چرا ۶ ژانویه و در یک روز؟ تصمیم کلیسای ارمنیان apostolic برای حفظ جشن مشترک ۶ ژانویه بر اساس چند اصل بنیادی است. پیروی از سنت قدیمی اورشلیم. تا قرن چهارم، جشن کلیدی زمستان در سراسر جهان مسیحی ظهور الهی (Θεοφάνεια) ۶ ژانویه بود که شامل یادآوری میلاد، عبادت کسانی که به هدایا آمدند، کрещشونت و اولین معجزه در کان است. کلیسای ارمنی، که در سال ۳۰۱ میلادی مسیحیت را به عنوان دین دولتی پذیرفت و سازماندهی شد قبل از تصمیم اولین مجمع جهانی (نیکیایی) (۳۲۵ میلادی)، اصلاح تقویم را پذیرفت که جشن گرفتن میلاد ۲۵ دسامبر را در رم (حدود ۳۳۶ میلادی) معرفی کرد و به تدریج در شرق گسترش یافت. برای کلیسای ارمنی این یک سوال از حفظ سنت آپوستولیک بود که از اولین هدایتگران دریافت شده است. نمادولوژی. معنای الهی جشن مشترک، غیرقابل‌ جدا کردن از ظهور و آشکار شدن (یافتن) خداوند سه‌ یکتاست. تولد مسیح در جسم و ظهور او به عنوان پسر خداوند در کрещشونت دو عمل یک ساختار الهی هستند. جشن بر روی موضوعات تاریخی تولد در بیت‌الملک تأکید نمی‌کند، بلکه بر واقعیت ظهور خداوند در مسیح عیسی به عنوان مسیحی به جهان به عنوان مسیحی تأکید دارد. این موضوع برکتی‌های ظهور خداوند در عیسی مسیح را نشان می‌دهد. استقلال تقویمی. کلیسای ارمنی از تقویم ارمنی استفاده می‌کند که تاریخ‌ها را نسبت به چرخه ثابت تعیین می‌کند. ۶ ژانویه در این تقویم در قرن بیست و یکم و بیست و دوم میلادی با ۱۹ ژانویه برابر است. بنابراین، میلاد-ظهور ارمنی در شب ۱۸ تا ۱۹ ژانویه جشن گرفته می‌شود. ساختار لیتورگیک جشن: از شب عید تا آب مقدس جشن یک چرخه لیتورگیک کامل است. شب عید (Մեծ Երեկո — "Veli Yerk'och"). ۵ ژانویه ... Читать далее