روابط به حیوانات خانگی در بریتانیا: از کالایی تا اعضای خانواده مقدمه: حیوانات به عنوان پدیده‌ای اجتماعی-فرهنگی روابط به حیوانات خانگی (companion animals) در بریتانیا یک پیچیدگی از اعمال حقوقی، اقتصادی، اجتماعی و عاطفی است که تحت تأثیر اخلاق ویکتوریایی، شهرنشینی و روند‌های مدرن انسان‌دوستانه شکل گرفته است. این نه تنها یک سوال از محبت شخصی است، بلکه یک سیستم سازمان‌یافته است که در آن حیوانات در موقعیت خاصی بین اموال و افراد دارای حقوق و موقعیت‌های خاص قرار دارند. تحلیل علمی این پدیده نیاز به رویکرد چندرشته‌ای دارد که شامل تاریخ، جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی و حقوق دارد. ریشه‌های تاریخی: انقلاب ویکتوریایی در روابط به حیوانات روابط مدرن به حیوانات ریشه در قرن نوزدهم دارد، زمانی که بریتانیا پیشرو در زمینه حفاظت از حیوانات بود. گفتار مذهبی-اخلاقی: تحت تأثیر ایده‌های پوریتانیستی درباره رحمت و مفاهیم روشنگری‌ای درباره حساسیت، خشونت به حیوانات به عنوان یک گناه اخلاقی که تهدیدی برای بنیان‌های جامعه است، در نظر گرفته شد. پیشنهادات قانونی: در سال ۱۸۲۲، قانون مارتین — اولین قانون در جهان که خشونت به دام‌های بزرگ را جنایی می‌داند، تصویب شد. در سال ۱۸۲۴، انجمن سلطنتی برای جلوگیری از خشونت به حیوانات (RSPCA) تأسیس شد — اولین و بزرگترین سازمان خیریه از این نوع. این گام‌ها ایده‌ای را مشروعیت بخشید که حیوانات تنها موضوع توجه خصوصی نیستند، بلکه موضوع توجه عمومی نیز هستند. شکل‌گیری فرهنگ نگهداری: دوره ویکتوریایی با فرهنگ خانه خانوادگی و احساساتیت به «خانه‌نشینی» حیوانات در فضای مسکونی کمک کرد. سگ‌ها و گربه‌ها به نمادهای احترام، منش و راحتی خانواده تبدیل شدند. فرهنگ و زیرساخت‌های اجتماعی و حقوقی مدرن قانون بریتانیا حیوانات را «وجودات دارای احساس» (sentient beings) می‌شناسد، که این امر بر دامنه وظایف صاحبان تأثیر می‌گذارد. قانون بهبود وضعیت حیوانات (Animal Welfare Act 2006): هسته این قانون، مفهوم «پنج آزادی» (Five Freedoms) است که از کشاورزی بهره‌برداری شده، اما به عنوان استاندارد اخلاقی برای همه صاحبان تبدیل شده است: ۱) آزادی از گرسنگی و تشنگی; ۲) آزادی از ناراحتی; ۳) آزادی از درد، زخم و بیماری; ۴) آزادی از رفتار طبیعی; ۵) آزادی از ترس و استرس. عدم رعایت این اصول می‌تواند به پیگرد قانونی منج ... Читать далее