آشپزی روسی و ترکی: دو امپراتوری، دو رویکرد به میهمان‌نوازی روسیه و ترکیه دو کشور بزرگ، دو امپراتوری، دو دنیا هستند که قرن‌ها با هم در تماس بوده‌اند، جنگیده‌اند، تجارت کرده‌اند و بهترین‌ها را از یکدیگر گرفته‌اند. و البته این نمی‌توانست بر سنت‌های آشپزی آنها تأثیر نگذارد. آشپزی روسی و ترکی دو دولت گسترده گاسترونومی هستند، هر کدام با تاریخ خود، آداب و رسوم و درک خود از اینکه چه معنایی دارد «خوردن خوشمزه‌ای». در نگاه اول، آنها کاملاً متفاوت هستند: یکی شمالی، با سوپ‌های چرب، برنج و ترشی‌ها؛ دیگری جنوبی، با شیرینی‌ها، یوغرت و فراوانی سبزیجات. اما اگر دقیق‌تر نگاه کنیم، چیزی مهم آنها را متحد می‌کند: عشق به غذای پرانرژی، احترام به نان و توانایی تبدیل یک وعده غذا به یک رویداد. مشترکات: سوپ، نان و میهمان‌نوازی با چیزی که به وضوح مشترک است شروع می‌کنیم. در روسیه و ترکیه سوپ نه تنها یک غذای اول، بلکه اساس وعده غذا و روح آن است. بورش روسی و سوپ لوبیا ترکی (مرجیمک) دو افتخار ملی هستند. بورش چرب، غلیظ و پر از گوشت، کلم، تره و خامه. مرجیمک پر از ادویه، با تمرین و لیمو، گرم‌کننده و آرام‌بخش. هر دو سوپ نماد گرمای خانگی هستند، هر دو برای مدت طولانی و با عشق پخته می‌شوند. دومین عنصر مشترک نان است. در ترکیه این پیتا و لافاش است، در روسیه نان سیاه جو. اما در هر دوجا نان مقدس است. او را دور نمی‌اندازند، او را احترام می‌کنند، او را به هر میز غذا می‌آورند. در ترکیه نان تقریباً با هر غذایی خورده می‌شود، در روسیه هم. این دیدگاه مشترک به نان به عنوان نماد ثروت و رفاه است. سومین عنصر مشترک میهمان‌نوازی است. در فرهنگ روسی و ترکیه میهمان با نان و نمک (در روسیه) یا شیرینی و چای (در ترکیه) استقبال می‌شود. در هر دوجا سعی می‌کنند میهمان را تا انتها سیر کنند و در هر دوجا رد کردن هدیه می‌تواند به عنوان توهین گرفته شود. این نه فقط یک سنت است، بلکه راهی برای نشان دادن احترام و عشق است. خاص: شرق و شمال، شیرینی‌ها و ترشی‌ها تفاوت‌های بین آشپزی روسی و ترکیه جایی شروع می‌شود که پایه مشترک به پایان می‌رسد. آشپزی ترکیه آشپزی جنوب است، با فراوانی سبزیجات، میوه‌ها، روغن زیتون و ادویه. اینجا شیرینی دوست دارند: پاشماک، راحت‌لوکوم، خالواکی، شربت — نه فقط دسرها، بلکه کارت ویزیت کشور هستند. آشپزی روس ... Читать далее