«ممنون». کلمه‌ای ساده. اما برای برخی از افراد، این کلمه سنگین‌تر از یک قلاده می‌شود. نمی‌توانند آن را از خود بیرون بکشند. «لطفا» در گلو گیر می‌ماند. «ببخشید» باعث ترس از سرما می‌شود. این بی‌نزاکتی و بی‌تدبیری نیست. این ترس از کلمات ادب‌آمیز است. یک ترس واقعی که دلایل و پیامدهای خود را دارد. چرا مردم از تشکر کردن، معذرت‌خواهی و سلام کردن می‌ترسند؟ و چگونه با این وضعیت زندگی کنیم؟ ترس از کلمات ادب‌آمیز چیست این پدیده نامی رسمی پزشکی ندارد، اما علائم آن برای بسیاری از افراد آشناست: تپش قلب تند قبل از اینکه به یک غریبه بگویید «سلام»; ترس از اینکه «لطفا» به صورت مشتاقانه به گوش برسد؛ احساس اینکه «ممنون» شما را وظیفه‌دار می‌کند. فرد از موقعیت‌هایی که نیاز به ادب‌آمیز بودن دارد، اجتناب می‌کند: وارد نمی‌شود در مغازه‌هایی که باید به فروشنده تشکر کنید؛ به خدمات فنی تماس نمی‌گیرد؛ در صف کلینیک می‌پردازد، فقط برای اینکه نگوید «ببخشید». این چیزی نیست جز حساسیت افراطی به رituale‌های اجتماعی. ریشه‌های روانشناختی دلیل اول — ترس از وابستگی. «ممنون» نشان‌دهنده این است که به شما کمک شده است. برای یک فرد فوق‌النسبت مستقل، این غیرقابل تحمل است. او فکر می‌کند که همه چیز باید خودش انجام دهد و کمک دیگران ضربه‌ای به اعتماد به نفس اوست. دلیل دوم — ترس از ردپذیری. آیا به «لطفا» با خشونت پاسخ داده خواهد شد؟ آیا «ببخشید» پذیرفته خواهد شد؟ بهتر است که خطر نکنیم. دلیل سوم — کمال‌گرایی. فرد می‌ترسد که ادب‌آمیز بودنش به اندازه کافی صادقانه، به درستی تلفظ شده باشد و به او خندیده شود. دلیل چهارم — آسیب‌های دوران کودکی: در خانواده، کلمات ادب‌آمیز به عنوان یک ابزار برای مذاکره استفاده می‌شدند یا مورد تمسخر قرار می‌گرفتند («چقدر ادب‌آمیز هستی، مستقیماً لرد»). زمینه فرهنگی در برخی از فرهنگ‌ها، ادب‌آمیز بودن به عنوان ضعف در نظر گرفته می‌شود. در فضای پس از شوروی، اغلب می‌توان شنید: «این جشنواره‌ها لازم نیستند، «آیا تو به دنبال تعظیم می‌روی؟». ادب‌آمیز بودن با خدمت‌کاری و «کلاه‌کوبی» مرتبط است. بنابراین بسیاری از افراد یک رفرکس ایجاد کرده‌اند: ادب‌آمیز = ناصادق. در این زمینه، ترس از کلمات ادب‌آمیز راهی برای حفظ عزت نفس است. فرد ادب‌آمیز بودن را با تحقیر اشتباه می‌گیرد. یک «ممنون» صادقانه برای او ن ... Читать далее